Τον σκόπελο που φοβόμουν τον πέρασε και μας οδήγησε κάπου αλλού. Που όμως; Στην ενώπιον των οφθαλμών δημιουργία κι αναζήτηση νέου είδους. Νέου είδους πάνω σε είδος.. Κι εννοώ το θρίλερ. Επίσης σίγουρα ερχεται να επισημαίνει ότι το είδος που πλέον αγγίζει τη νεολαία και τροφοδοτεί πολυσινεμά και πλατφόρμες, γίνεται κι ανταποκρινόμενο στις νέες τεχνολογίες και στα νέα μέσα. Τύπου you tube
You tuber είναι ο δημιουργός του, ο ΚΕΗΝ ΠΑΡΣΟΝΣ και μόλις 20 χρονών. Εχει ξεκινήσει από την συγκεκριμένη πλατφόρμα, στην οποία πειραματίστηκε πριν αυτό το μεταφέρει στο σινεμά.
ΚΙ ενώ φοβάσαι ένα νέο…. “paranormal activity”, με τους διάφορους να καραδοκούν να επωφεληθούν οικονομικά από συνθήκες παραγωγής μηδαμινές και να συλλαβίζουν, να ψελλίζουν-θα έλεγα, το είδος θριλερ, αυτός εδώ, δείχνει ότι κι αν είναι από εκεί, κουβαλά κατι διαφορετικό. Θα το δούμε ποιο είναι αυτό, με βάση το έργο.
Ο πρωτος εντυπωσιασμός είναι εικαστικός, ο οποίος όμως κινεί και την περιέργεια. Ένα παράξενο σκηνικό, ένα εμπορικό καταστημα, άδειο αλλά όχι εγκαταλειμμένο, με γωνίες λήψεις να προβαλλουν το περιεργο της κάθε γωνιας του καταστήματος… Ένα επιπλοποιείο παρηκμασμένο.. Κι ο ήρωας, αρχιτεκτονας όπως μαθαίνουμε, που ξέπεσε εδώ, να πως προκύπτει το ιδιάζον σκηνικό ως προέκταση του κεντρικού ήρωα να πηγαίνει στην ψυχοθεραπεύτρια του για να της πει την δραματική του ιστορία για την εγκατάλειψη από τη γυναίκα του, που τωρα τη βιώνει.. Να συμπεριφερεται σαν κάτι να τον ανησυχεί, σαν να παίζει κατι περιεργο μεσα σε αυτό το καταστημα κι αυτή είναι μια πρώτη νίκη του νεαρου σκηνοθέτη, που βάζει τον θεατη στο κλίμα…
Καθώς προχωράει, βλέπουμε, με δεδομένη σεναριακή αφορμή κι όχι εξ ουρανού, να ανακαλύπτει ένα τοίχο «μαγικο» μεσα από τον οποίο μπορεις και διαπερνας και βγαίνεις σε άλλους χωρους του καταστήματος, παλι της ιδιας σκηνογραφικής και σκηνοθετικής αντίληψης. Ωσπου αυτό οδηγεί στην παγίδευση, είναι η κλιμάκωση της αγωνίας και της διαχείρισης του είδους αλλά όμως, περνα η ωρα και σεναριακά βλέπουμε να μένει σταθμευμένο.
Πρώτη επισημανση μετα την πρωτη θετική εντυπωση ότι δεν εχει εντρυφήσει στα σεναριο αναλόγως με το πως εχει εντρυφήσει στη δημιουργία τρομου αλλά και στην αξιοποιηση ιδεων για φτηνή παραγωγή που όμως δεν θα είναι ούτε φτηνιάρα ούτε κακόγουστη.
Στο τριτο μερος που πρέπει να βρεθεί η λύση ο νεαρος δημιουργός δεν εχει την παραμικρή αντίρρηση, με όσα περι σεναριου ξέρει κι όπως τα αντιλαμβάνεται δειχνει κατι αξιοπρόσεκτα δείγματα, βαζει και την ψυχιατρο στο παιχνίδι και μαλιστα σε πρωτο πλάνο….Και καταλαβαίνει ότι η λύση πρεπει να έρθει σεναριακά. Αν και στη δόμηση της ιστορίας δειχνει κάποιες αδυναμίες, στους χαρακτήρες μπορει και φτιάχνει ρόλους και πείθει δυο θαυμασιους ηθοποιούς, οι οποίοι δίνουν πολύ περισσότερο κυρος από όσο το εγχειρημα σηκωνει, και μάλιστα δύο οσκαρικούς υποψηφιους, τον ΤΣΙΒΟΤΕΛ ΕΪΤΖΟΦΟΡ του «12 χρονια σκλάβος» και την ΡΕΝΑΤΕ ΡΕΙΣΒΕτου «Συναισθηματική αξία» κι εδώ βλέπουμε το εξής. Ότι ο 20χρονος ΚΕΗΝ ΠΑΡΣΟΝΣ, αναγνωρίζει ότι έχει ελλειμματικούς χαρακτήρες που προερχονται από ελλειμματική υπόθεση, αλλά τους αφηνει, τους δυο καλούς ηθοποιούς, να φτιάξουν το μεταξυ τους κλίμα, τη μεταξυ τους σχέση. Μπραβο του στο ότι τους έπεισε να συμμετάσχουν, μπράβο και σε εκείνους και κυριως στην Ρέινσβε, η οποία μετα τη «Συναισθηματική αξία» και το προηγηθεν «χειροτερο άτομο του κόσμου» που την κατεστησαν κορυφαια εξαγωγιμη δυναμη της Νορβηγίας μετά τη Λιβ Ουλμαν, να δοκιμαζεται σε αυτό το είδους και να παιρνει καιτα ρίσκα της με τη συμμετοχή. Επειδή είναι πολύ καλες οι σπουδες εκεί, οι ηθοποιοί δεν εχουν προκαταλήψεις ούτε κόμπλεξ απέναντι σε ρόλους και είδη, αντίθετα θελουν να δοκιμάζονται για να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους, τις δυνατότητες τους, την έκταση και τα όρια της γκάμας τους. Μα κι η Λιβ Ούλμαν, παράλληλα με τον Μπεργκμαν και πριν ανοίξει κανονική επαφή με το Χολυγουντ και την Αμερική, μετά την «Περσόνα», την «Ντροπή» κι ενδιάμεσα το «Πάθος» είχε πάει κι είχε παιξει ως παρτενερ του Τσαρλς Μπρόνσον στο «Οι επισκέπτες της νυχτας» του Τερενς Γιανγκ.. Καμία σχεση με τα μπεργκμανικά της…
Οι δυο ηθοποιοί με τη μεταξυ τους σχέση που έστησαν οι ίδιοι , κι εδώ φαινεται η εξυπναδα του σκηνοθετη, έδωσαν ψυχολογική υπόσταση στους ρόλους τους ,κι ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος, έδειξε ικανότητα στο τι ερωτησεις έγραψε στο ρολο της ψυχολογου για να οδηγησει στη λύση…Αν τις έγραψε εξ αρχής μόνος του ή αν δεν συνεισέφεραν κι οι δυο ηθοποιοί διότι σε χημείες ερμηνευτων τετοιου τυπου, κι οι διάλογοι κάλλιστα διαμορφώνονται.
Συνεισφορά και του διευθυντή φωτογραφίας στον τρόπο απεικόνισης του σκηνικού που είναι βασικό για το εγχείρημα, ικανότητα και στη χρήση της μουσικής με κινηματογραφικούς όρους.
Με τα χρόνια αρχίζει να διαφαίνεται κάτι, καθώς ο παλιός κόσμος συρρικνώνεται…Στο ότι η κινηματογραφική μαγεία ξεκινά από τις ίδιες τις ταινίες και στο κάθε μεσον από το οποίο εκπορευονται ,μπορούν και λειτουργούν και με τους όρους τους, και γοητεύουν το κοινό τους.
Είτε σε συνθήκες παρακολούθησης είτε στοιχείων ενός άλλου μέσου