Θα τα πάρουμε με τη σειρά και θα τα εξηγήσω όλα παρακάτω, αφορά στα παραπάνω  ΣΩΜΑΤΕΙΑ, που απένειμαν τα βραβεία τους και κατέληξαν  και τα δυο ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ.  Κι η απόφαση τους ενισχύει οσκαρικά, ως προς τις δικες τους κατηγορίες τον «FRANKENSTEIN» που είναι υποψήφιος και για Κοστουμια και για Μακιγιαζ- Κομμώσεις .

Ωραία μαθηματάκια περιλαμβάνει η φετινή 5αδα της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΑΙΝΙΑΣ.. Κυρίως μέσα από ορισμούς και ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ  ταινιών . Αν μάλιστα λάβει υπόψη του κανείς ότι εκ των 5 τα 4 προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία, παρόλο ότι δεν είναι όλα της ευρωπαϊκα αλλά είχαν ευρωπαϊκη χρηματοδότηση (Γαλλία που κατεβαίνει με ιρανικό, Τυνησία που κινεί παλαιστινιακό )(οι παλαιστινιακές περιοχές, όπως και το Ισραηλ και η Τουρκία ,στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου λαμβάνονται υπόψη ως να ηταν κανονικές ευρωπαϊκες χωρες κι οι συντελεστές τους ως Ευρωπαίοι πολίτες) καταλαβαινει κανείς τη σημασία που δίνει η διεθνοποιημένη Ακαδημία των Oscar στην Ευρωπαϊκή. Εξου κι η τελευταία, πολύ πρόθυμα, άλλαξε  και τις ημερομηνίες της, έχασε και μια χρονιά και πέρασε απευθείας στο 2026, για να αποδεχτεί την τιμητική θεση του προπομπού. Το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει καν, ήταν δεδομένο, απλώς  επιβεβαιώνει.

Ταινία αφήγησης περισσότερο και λιγότερο «σεναρίου» είναι αυτή η βραζιλιάνικη ταινία  που εχει προταθεί για 4 Oscar,και για Ταινία εν γένει και για Διεθνή ταυτοχρόνως καθώς και για τον πρωταγωνιστή ΒΑΓΚΝΕΡ ΜΟΟΥΡΑ που έρχεται και με το βραβείο από τις Κάνες.

Αγριο πράγμα είναι η ενδοοικογενειακή βία…Αγριο πράγμα είναι κι ο φόνος…Αγριο πράγμα είναι κι η σιωπή του περίγυρου. Αγριο πράγμα είναι κι αυτό το μυστήριο «κάτι» και το άγνωστο που μεταβάλει τον άνθρωπο σε κτήνος και είναι ίσως το μόνο στοιχείο στο οποίο το έργο δεν κάνει σταση. Αυτό είναι και το πιο ανατριχιαστικό, αν στο συγκεκριμένο ερώτημα δεν υπάρχει απάντηση  αν όλοι οι άνθρωποι είμαστε εν δυνάμει κτήνη. Το έργο βεβαια, το τελευταιο συγκεκριμένο το θίγει αλλά με τον δικό του τρόπο διότι όλο αυτό που μας εκθέτει είναι ανατριχιαστικό, είναι η βία των θυμάτων της βίας, η εκδίκηση που μόνο δι αυτού του τρόπου μπορεί να λαμβάνεται. .Σύμφωνα με το έργο..

Πολύ βιαστηκαν οι Σκηνοθέτες φετος να δώσουν πρώτοι-πρωτοι Σωματειακό Βραβείο (μαζί με τους Μουσικούς) Ξαφνιαστήκαμε κι εμείς, στην αρχή τουλάχιστον, στη συνέχεια , όμως, ή άσκηση μνήμης υπενθύμισε ότι και πέρσι είχαν δωσει νωρίς το βραβείο τους πριν, από πολλούς άλλους κι είχαν δείξει την προτίμηση στην «ANORA»του ΣΩΝ ΜΠΕΗΚΕΡ, που κατέστη κι η μεγαλη νικήτρια έχοντας πάρει ήδη και τον «Χρυσό Φοίνικα» στο Φεστιβαλ Κανών.

Ο φετινός Β’ ανδρικός, ή «στηρικτικός» που είναι το πιστό στη μετάφραση του αμερικάνικου ορισμού, στις άλλες ευρωπαϊκες γλώσσες είναι «tale quale» με τα ελληνικά, προσφέρεται για το «μάθημα» περί φάσματος των στηρικτικών ρόλων.

Δυο διαφορετικές περιπτωσεις από την ίδια ταινία, ένας έξωθεν που απειλει με διαφορετικό τρόπο, άλλος που υπερνικά το μακιγιάζ, κάποιος που ανδύεται μεσα από τους πολλούς…πάμε να τους δούμε

Και μπαίνουμε στην τελική ενδιαφέρουσα ευθεία, που είναι τα βραβεία των ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ.

Εχοντας ξεκινήσει τους απολογισμούς από τα Κοστούμια και τα Σκηνικά, έχουμε δει ταυτίσεις και αποκλίσεις μεταξύ των δυο ειδικοτήτων.. Να είναι κοινά τα 3 και να αποκλίνουν  απολύτως στο 5ο. Τωρα, που παρεμβαίνει κι η Φωτογραφία, θα δούμε ποιος είναι ο δικός της λόγος τον οποίο έρχεται να πει, απέναντι στο Σκηνικό, αν της παρέδωσε έργο για να δουλέψει εκείνη και στο Κοστούμι αν μπορεί να επηρεασε ή να επηρεάστηκε

Μια κι έχει επικρατήσει ο όρος «καλλιτεχνική διεύθυνση» και δυστυχώς το βλέπω και στις ελληνικές δουλειές να το εχουν υιοθετήσει, αποφασισα να το βαλω κι εγω για να μην μπερδεύεται ο κόσμος, προσθεσα όμως και το «σκηνογραφική» για τον προσδιορισμό. Διότι «καλλιτεχνική διεύθυνση» τι σημαίνει; Με το «πρόσφημα» των set decorators, αυτών που επιμελούνται τον σκηνογραφικό διάκοσμο, τον διακοσμο στα πλατό, ενώ ο άλλος ορςο , της επίσημης αγγλικής είναι «production design» κι εκεί είναι που αν αποδοθεί αυτολεξεί στην ελληνική δεν θα καταλάβει κανείς τιποτα περί του τι εννοεί ο «σχεδιασμός παραγωγή».

Ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση της σκηνοθέτη και σεναριογράφου ΑΝΝΑΣ ΡΕΖΑΝ  για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο: Με ευαισθητοποιούν τα θέματα που ένας ανθρωπος, πόσο μαλλον ένας καλλιτέχνης που το επιχειρεί μέσω της Τέχνης, κάνει το ταξίδι προς τα πίσω, ψαχνει να βρει τα όσα προηγήθηκαν και συνήθως αυτά τα προς τα πίσω ταξίδια δεν είναι ευχάριστα. Κρύβουν πόνο!