Ναι, διότι η «Μοσχα», το μοσχοβίτικο θέατρο, έχει μεταφερθεί κανονικά στο θέατρο της «ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ» που το τρέχει η ΜΠΕΤΤΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ, εδώ και δεκαετίες , με παραστάσεις εκπληκτικές κατά βαση….Κι αυτό που παρασταίνεται φέρει υπογραφή ΣΤΑΘΗ ΛΙΒΑΘΙΝΟΥ και προέλευση ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΠΟΥΣΙΚΝ
ΛΕΥΤΕΡΩΘΗΚΕ κι έγινε αυτόνομη- και στη συνέχεια κι αυθύπαρκτη- ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ κι όχι «η Μαρινέλλα του Καζαντζίδη»
Υπάρχει η κακιά συνήθεια στις κριτικές, που περνάει και στο κοινό, να μη περιορίζονται στο συγκεκριμένο έργο, να μη συμπεριφερονται δηλαδή ΕΡΓΟΚΕΝΤΡΙΚΑ, αλλά στη συγκριση με κάτι προηγούμενο. Ειδικά, αν πρόκειται για νεόκοπους, ως προς την πλατιά αγορά, δημιουργούς, είτε συγγραφείς στο θεατρο ή σκηνοθετες στο σινεμά. Η ταση να κρίνουν και να συγκρίνουν κάτι με ένα άλλο.
Παρόλο ότι πρόκειται για έργο διασκέδασης, ας μου επιτραπεί να ξεκινήσω κάπως θεωρητικά αλλά θα φτάσω στο ψητό - έτσι κι αλλιώς για να ψηθεί καλά, χρειάζεται και κάποια προθέρμανση.
Θα ξεκινήσω από τη διανομή, από το casting, που συζητήθηκε πολύ αυτές τις μέρες λόγω των Oscar και της αναγνώρισης του ως αυτόνομη Τέχνη, με την αθλοθέτηση βραβείου στο όνομα του. Και θα σταθώ σε μια κουβέντα που μου είχε πει στα ξεκινήματα μου ο Γιάννης Δαλιανίδης, την οποία εχω επικαλεστεί πολλές φορές, επίσης και στο βιβλίο μου «ΟΣΚΑΡ» και στην πρώτη του δημόσια παρουσίαση.
Μολύβι και χαρτί, κατά τα παλιά πρότυπα, και ξεκινάμε. Ετσι όπως εγώ λειτούργησα αυτό το θεσμό από όταν ασχολήθηκα και συνειδητά, κι επισταμένως όταν βρέθηκα εκεί, κι άρχισα να διδάσκομαι από εκπροσώπους των διαφόρων ειδικοτήτων. Διότι επαναλαμβάνω ότι τα Oscar είναι βραβεία ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ και τίποτε άλλο και μόνο με κινηματογραφικά κριτήρια και στοιχεία αναλύονται κι εξηγούνται.
Εχουμε αναλύσει από εδώ όλες τις επιμέρους κατηγορίες, υπάρχει και το βιβλίο «ΟΣΚΑΡ» του υποφαινόμενου που ζητάγατε, το οποίο χρησιμοποιεί τα Oscar ως πρόσχημα για μύηση στα εσωτερικά της κινηματογραφικής δημιουργίας , οπότε μέσα από εκεί μπορούμε να κάνουμε τις αξιολογήσεις που λειτουργούν κι ως προβλέψεις. Όχι όμως έτσι όπως θα τις βαζαμε σε κάποιο ΣΤΟΙΧΗΜΑ. Είναι προβλέψεις αναλύσεων
Θα ακολουθηθεί και φέτος η διαδρομή των δυο προηγούμενων ετών; Εννοώ το ότι «εσπασε» για δυο συναπτά έτη, το «ταμπού» περι κινουμενου σχεδίου και παιδικής ψυχαγωγίας και το αγαλματάκι πήγε επί το καλλιτεχνικότερον; Υπάρχουν και φετος οι πιθανότητες για επαναληψη αυτού του φαινομένου ή μήπως οι καταστάσεις παραλλάσσονται και μπαίνουν είτε «μικτές» διαθέσεις είτε συγκρίσεις παρομοίων πραγμάτων με άλλους όρους επί της παιδικής ψυχαγωγίας; Σας μπέρδεψα; Θα τα ξεδιαλύνουμε
Κι έτσι ορίζεται η λέξη «ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ» ως περιεχόμενο
Οι άνθρωποι του κινηματογράφου κι οι ερευνητές περί οπτικών εφφέ κι οι ακόλουθοι των Oscar, δεν θα ξεχάσουν εύκολα την απονομή του 2016, όταν στις οθόνες κυριαρχούσαν το επανακάμψαν «Star wars» κι ο επανερχόμενος «Mad Max», με τις πολλαπλές υποψηφιότητες καθώς κι η «Διάσωση» στον Πλανήτη Αρη αλλά κι η «Επιστροφή» που ο Ντι Κάπριο πάλευε με την αρκούδα, και το Oscar των οπτικων εφφέ πήγαινε σε μια χαμηλού κόστoυς ταινία με εφφε ένα σεναριακό εύρημα, το ανθρωποειδές ρομπότ που προσπέρασε όλα τα αλλα και κατέκτησε το αγαλματάκι. Διότι ήταν ένα εφφέ που προερχόταν από σεναριο ,ένα εφφέ έστω και μόνο του που πρωταγωνιστούσε στο σεναριο. Στο «Ex machina», στο «Από μηχανής»