Pantimo
Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με μία επισήμανση, διαβάζεται λιγο σαν οδηγία, δεν είναι όμως κήρυγμα αλλά έχει να κάνει με το εξης: Αν κάποια στιγμή, στη διάρκεια της προβολής, εκεί κατά τη μέση, που οι θάνατοι κι οι αγωνίες πέφτουν απανωτά, παιδάκια αρρωσταίνουν, αδελφακια «χάνονται» ή θυσιάζονται το ένα για το άλλο,κι ο Ανθρωπος παλευει να αντιμετωπίσει το «μοιραίο», μη βιαστείτε να καταδικάσετε. Ότι δηλαδή πιέζει σκοπίμως, ότι εκβιάζει συγκίνηση» (η συγκίνηση- ας σημειωθεί, ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΕΤΑΙ , είναι ζητούμενο, ή την καταφέρνεις ή σου ξεφεύγει), κι αναρωτιέστε πού είναι ο Σαίξπηρ; Που είναι η ευφυία του, μήπως είναι «Στράντζαλης» ντυμένος με αγγλική ποιοτητα (που κι αυτή δεν είναι «αγγλική» αλλά από ξένους άρα μίμηση» και με ρούχα εποχής Εκ πολυετούς ψυχαναλυτικής πείρας σας διαβεβαιώ ότι (θα) πρόκειται για αντίδραση του οργανισμού, απέναντι σε ένα πένθος που τον έχει καταλάβει, τον εχει κυρεύσει και δεν το αντέχει. Και για να γλυτώσει από τον πόνο κι επειδή δεν μπορεί να φύγει από την αίθουσα, αισθάνεται ένα μικρο εγκλωβισμό, μπορεί να αντιδράσει με αυτό τον τρόπο.
Pantimo
Προτάσσω αυτά τα τρία ως «ταυτότητα» της ταινίας επειδή και τα τρία αφορούν στον ΤΙΜΟΤΕ ΣΑΛΑΜΕ κι αυτός είναι το κέντρο βάρους της ταινίας, πάνω στον οποίο ωστόσο έχει δουλευτεί ένα σενάριο για να προβληθούν τα παραπάνω.
Pantimo
Από εδώ ξεκινώ την κριτική, διότι πρέπει πρώτα να εντοπίζουμε πού κεντράρει ένα φιλμ, ποια είναι η αφετηρία του, να την επισημαίνουμε, που είναι και το αντικειμενικό στοιχείο και κατόπιν αναλύοντας να προχωράμε στις υποκειμενικές εκτιμήσεις, χωρις να ξεχνάμε ότι τα έργα γίνονται με κάποιους κανόνες. Και για να τα κρίνουμε, οφείλουμε τους κανόνες , με τους οποίους έγιναν, να τους γνωρίζουμε
Pantimo
Υπάρχει μια πολύ κακιά, από τα παλιά, διαπίστωση, που δεν μας τιμά και πολύ ,ότι στην Ελλάδα οι ταινίες με μαύρους δεν πιάνουν. Κι ότι γενικά οι διανομείς το φοβούνται. Θύμα αυτής της «διαπίστωσης» είχε πέσει και τούτη η ταινία, που την έβγαλαν εκεί κατά το Πάσχα κι αμφιβάλω αν συμπλήρωσε 7ήμερο στις αιθουσες.. Σήμερα, έχει γίνει μια παγκόσμια επιτυχία που καταλήγει κι εμπορικά σε διεθνές επίπεδο διότι, για τον απλούστατο λόγο δηλαδή, ανακαλύπτεται και θεωρείται πλέον ότι θα είναι καθοριστική στα Oscar του ερχόμενου Μάρτη. Δεν θα είναι απλώς συμμετέχουσα αλλά μπορεί να είναι κι απειλητική, ακόμα και σε απρόβλεπτες κατηγορίες.
Pantimo
‘Η, όπως λένε οι φίλοι μας στην.. «Αγρια Δύση» (χαχαχα) : «at the end of the day, the movie works». Και με αυτό το «επιγραμματικό», θα μπορούσα να έχω ολοκληρώσει με την ταινία «Καποδίστριας». Εχω όμως να προσθέσω κάποια πραγματάκια, ξεκινώντας πάντως από αυτό το ότι ως έργο «λειτουργεί»
Pantimo
Εδώ πραγματικά την κριτική θα ήθελα να την αφιερώσω στην αίθουσα «IMAX» με τους εξελιγμένους τεχνικούς εξοπλισμούς και τα γυαλιά τριών διαστάσεων στην καλύτερη αποτελεσματική εκδοχή τους.
Pantimo
Αν το πας με την υπόθεση, αυτήν καθαυτήν, και προσπαθήσεις μέσα από εκεί να εξάγεις ένα μήνυμα, ένα περιεχόμενο, ίσως αναρωτηθείς ποια είναι η σπουδαιότητα αυτής της ταινίας και της έδωσαν «Χρυσό Λιοντάρι» στη Βενετία. Αν το γενικεύσεις, αν δηλαδή κατοπτεύσεις το σύνολο της παραγωγής του ΤΖΙΜ ΤΖΑΡΜΟΥΣ , ισως αναρωτηθείς το αυτό, εφ΄όλης ης ύλης.. Οπότε, τι γίνεται εδώ; Εδώ απλώς η αξία βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Κι οι λεπτομέρειες, έτσι όπως είναι επιλεγμένες και σκηνοθετημένες είναι που κάνουν τη διαφορά, μεταβάλλουν σε ξεχωριστό κι όχι απλά σε ειδικο, σαν να λέγαμε «ειδικές αναγκες» , ένα φιλμ. Αυτό θεωρώ ότι πάνω-κάτω είναι και το μυστικό του Τζιμ Τζαρμους και σε αυτή την ταινία το βρίσκω κι ωριμότερο από κάθε άλλη φορά
Pantimo
Τι είναι αυτό που «κρύβουν»; Ότι είναι της ίδιας συνομοταξίας, επιρροής και σχεδόν πρώτου βαθμού συγγένειας με το «ΠΕΘΑΝΕ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ» δηλαδή με το «ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΊΤΑΙ» Των Κασαβέτη-Ρόουλαντς. Κανονικά ο τίτλος της κριτικής θα έπρεπε να είναι ότι πρόκειται για πρώτα ξαδέλφια . Όχι όμως αδέλφια!!. Διότι εδώ θα χωριστούν οι οικογένειες.
Pantimo
Ναι, θα καλούσα τα παιδιά να δουν πρώτη την ταινία του ΤΖΩΝ ΚΑΣΑΒΕΤΗ «ΜΙΑ ΓΥΝΑΊΚΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ» (A woman under the influence) με τον Πήτερ Φώλκ και βασικά την ΤΖΕΝΑ ΡΟΟΥΛΑΝΤΣ. ΚΙ ύστερα θα τους έδειχνα αυτό, της Βρεττανής ΛΥΝ ΡΑΜΣΕΫ με την ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΛΟΡΕΝΣ και τον ΡΟΜΠΕΡΤ ΠΑΤΙΣΟΝ. Εννοείται , θα ήταν εκτός θέματος η οποιαδήποτε ευκολία κρίσης περί «αντιγραφής» και λοιπής , παρόμοιας τεμπελίτιδας.
Pantimo
Κι ο «Κάποιος» είναι ο ΤΖΩΡΤΖ ΚΛΟΥΝΕΫ. Κι ο ΝΟΟΥΑ ΜΠΑΟΥΜΠΑΚ παραδίδει μαθήματα πάνω σε αυτό. Ας το παρακολουθήσουμε, ψυχαγωγούμενοι