Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Pantimo

«DAVID DI DONATELLO» και «CESAR» 2018: «SPOTLIGHT» ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥΣ

22 Μαρτίου 2018 Διαβάστηκε 2598 φορές

Ωρα να αρχίσουμε να ενημερώνουμε για το τι γίνεται και στις ΕΘΝΙΚΕΣ ή ΤΟΠΙΚΕΣ (διαλέγετε και παίρνετε), ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ μια και στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω, σε αυτού του είδους την ενημέρωση. Ας δούμε λοιπόν τι επέλεξαν τα μέλη των Ακαδημιών ΙΤΑΛΙΑΣ και ΓΑΛΛΙΑΣ, που είναι κι οι δύο σημαντικότερες εθνικές Ακαδημίες της Κινηματογραφικής Ευρώπης.

Δι’ αυτού του τρόπου να αρχίσουν να μπαίνουν περισσότερο στο νόημα των Ακαδημιών οι Ελληνες θεατές που δεν είναι αυτοί οι οποίοι φταίνε για την άγνοια . Κι έτσι, διάφορα πράγματα που νομίζουν ότι πρέπει να κατηγορούν στα Οσκαρ ως επίδειξη αντι-αμερικανισμού, ας δουν ότι αυτά είναι ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ θέματα και ισχύουν με τον ίδιο τρόπο και στην Ευρώπη.

Το ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟ είναι αυτό για το οποίο ελπίζω του χρόνου στα Οσκαρ –την υγειά μας νάχουμε- να μην χρειαστεί πάλι να απαντώ στην ερώτηση «πως είναι δυνατόν να μην παίρνει το βραβείο σκηνοθεσίας η «καλύτερη ταινία»;». Ούτε στην ΙΤΑΛΙΚΗ ούτε στη ΓΑΛΛΙΚΗ  Ακαδημία συμπίπτουν (φέτος ούτε στην Βρετανική αλλά αυτή δεν την θεωρώ τόσο πολύ «ευρωπαϊκή» αφού με τα οσκαρικά φιλμ ασχολείται κι όχι με τα δικά της) (αν και στα Οσκαρ φέτος συνέπεσαν η καλύτερη ταινία με την καλύτερη σκηνοθεσία-«Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ») διότι στις Ακαδημίες το κριτήριο είναι εργοκεντρικό, ως επί το πλείστον, κι όχι «φεστιβαλικό» ή του auteur. Αυτοί είναι ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΚΑΝΟΝΕΣ.

Τα DAVID DI DONATELLO απονεμήθηκαν την εβδομάδα αυτή, τα «CESAR» είχαν δοθεί τις μέρες της παραζάλης των ΟΣΚΑΡ και τα άφησα επίτηδες περιμένοντας να τελειώσουμε από εκείνη τη βαβούρα και να τα ενιαιοποιήσω με τα βραβεία των Ιταλών.

Συμπτωματικά,την εβδομάδα που αναρτώ το άρθρο, προβάλλονται στην Αθήνα δύο ταινίες που βραβεύτηκαν στις εθνικές Ακαδημίες τους, το ιταλικό «ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ» που τιμήθηκε στα «Donatello» με το ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ και το «ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ» που τιμήθηκε με 5 «Cesar» : ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ (Αλμπέρ Ντυπονέλ), ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ, ΣΚΗΝΙΚΩΝ, ΚΟΣΤΟΥΜΙΩΝ, όχι , όμως και με της καλύτερης ταινίας που προτίμησαν κι εκεί το κοινωνικό μήνυμα για «καλύτερη ταινία» (όπως έχει συμβεί και στα Οσκαρ με το «Crash» ή με το «Spotlight» ή με το «Moonlight») και βράβευσαν το «120 ΧΤΥΠΟΙ ΤΟ ΛΕΠΤΟ».

Στην ΙΤΑΛΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ, το «David di Donatello» βράβευσε ως καλύτερη ταινία ένα έργο που συνδυάζει κωμωδία, μιούζικαλ αλλά και γκανγκστερική "ολίγη", το «AMORE E MALAVITA» («έρωτας κι υπόκοσμος») των αδελφών ΜΑΝΕΤΙ (δεν τους ξέρουμε ακόμα στην Ελλάδα, ελπίζω κάποτε να τους μάθουμε…) και κράτησαν το «κοινωνικό μήνυμα» για το βραβείο «Σκηνοθεσίας» (για όσους ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι θεωρείται «Σκηνοθεσία») (όπως είχαν φερθεί ανάλογα και τα Οσκαρ με τα «Σταφύλια της οργής» του Τζον Φορντ έναντι της «Ρεβέκας» ή με τον «Καταδότη» του ίδιου έναντι της «Ναυτικής ανταρσίας» ή σε πιο πρόσφατες δεκαετίες με τον «Πιανίστα» του Ρομάν Πολάνσκι έναντι του μιούζικαλ «Σικάγο») και βράβευσαν το «Α CIAMBRA» του ΓΙΟΝΑΣ ΚΑΡΠΙΝΙΑΝΟ, με θέμα γύρω από το μεταναστευτικό και με έντονη την επίδραση του «Moonlight», στο οποίο έδωσαν και το βραβείο του MONTAZ.

Ας σημειωθεί πως τόσο οι Γάλλοι όσο κι οι Ιταλοί στα βραβεία τους έδειξαν πως πικράθηκαν με τους αποκλεισμούς τους από το Οσκαρ της Ξενόγλωσσης Ταινίας, αν κρίνουμε από τις τελικές επιλογές τους που αφορούν αντίστοιχα στο «120 κτύποι το λεπτό» και το «A ciambra» που ήταν οι επίσημες υποβολές και δεν τα κατάφεραν να μπουν ούτε στη short list.

Στην ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ κατηγορία, οι δύο ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ διαφέρουν. Τα «CESAR» έχουν μία ξενόγλωσση κατηγορία, όλη κι όλη, όπως και τα Οσκαρ. Και βράβευσαν το «ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ» του ΑΝΤΡΕΪ ΖΒΥΑΓΚΙΝΤΣΕΦ (ΡΩΣΙΑ).  Τα «DAVID DI DONATELLO» έχουν ΔΥΟ ξένες κατηγορίες όπως δύο έχουν και τα «ΓΚΟΓΙΑ» των Ισπανών. Στα «Donatello» υπάρχει η κατηγορία της «ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ» και της «ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ». Οι Ιταλοί, στη δεύτερη κατηγορία βράβευσαν το «ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ» της ΣΟΥΗΔΙΑΣ και του ΡΟΥΜΠΕΝ ΕΣΤΛΟΥΝΤ, ενώ στην πρώτη βράβευσαν , την «ΔΟΥΝΚΕΡΚΗ» του ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΝΟΛΑΝ. Φίλοι της «Δουνκέρκης» γιορτάστε το, είναι το μόνο ΜΕΓΑΛΟ βραβείο που πήρε η ταινία σας και το πήρε από τους Ιταλούς. Όπως το είχαμε γιορτάσει πριν δυό χρόνια, οι φίλοι του «Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΟΠΩΝ» του ΣΤΗΒΕΝ ΣΠΙΛΜΠΕΡΓΚ που τα «David di Donatello» το είχαν ψηφίσει ως καλύτερο ξένο φιλμ του 2016!!!!!!!!!!!!!  Και για να μην αφήσω το θέμα χωρίς φινάλε όπως έκαναν οι «Τρεις πινακίδες έξω από το Εμπινγκ στο Μισούρι», να πω για το ποιες είναι οι δύο Ξένες κατηγορίες των Ισπανών. Εκεί έχουν γενικώς  την ΞΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ, που φέτος ψηφίστηκε το «Τετράγωνο» κι έχουν και την καλύτερη ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΗ ΞΕΝΗ, που βραβεύτηκε το «Μια φανταστική γυναίκα» του Σεμπαστιάν Λέλιο (Χιλή) που ήταν αυτό το οποίο πήρε και το Οσκαρ.

Και μια κι αναφέρθηκα στον ΣΤΗΒΕΝ ΣΠΗΛΜΠΕΡΓΚ και στο «Donatello Ξενόγλωσσης» του 2016 για την «Γέφυρα των κατασκόπων», να πω ότι δύο χρόνια μετά, φέτος δηλαδή, τα «David di Donatello» του απένειμαν το βραβείο καριέρας, ο Σπήλμπεργκ παραβρέθηκε στην απονομή, στη Ρώμη, και στο λόγο του αφού ύμνησε τον ΦΕΛΙΝΙ, μίλησε εκτενώς για το «ΠΟΣΑ ΧΡΩΣΤΑ ΤΟ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ ΣΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΣΙΝΕΜΑ»!!!!!!!!!!!!

Και κάτι, που έχει να κάνει με τα δικά μας, τα εγχώρια , και με το ότι στην Ελλάδα ο «παραγωγός» ως έννοια κυνηγιέται κι αφορίζεται σαν … «δοσίλογος» ή σαν «μαυραγορίτης» της Κατοχής κι οι Ελληνόπαιδες, πάλι χωρίς να φταίνε αλλά από την παραπληροφόρηση που δέχονται, νομίζουν ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο σινεμά της Ευρώπης. Τους ενημερώνω λοιπόν ότι στην Ιταλία , υπάρχει “David di Donatello per miglior produttore», κάτι που ΔΕΝ υπάρχει ούτε στο Χόλυγουντ, δηλαδή «βραβείο καλύτερου ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ» όπου ουσιαστικά εννοούν ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ και φέτος πήγε στο φιλμ «GATTA CENERENTOLA” («Η Γάτα Σταχτοπούτα») που πήρε και το «Donatello» των ΟΠΤΙΚΩΝ ΕΦΦΕ.

Πριν σας παραδώσω στη μελέτη της νικητήριας λίστας των δύο Ακαδημιών, να εκφράσω και κάτι προσωπικό: Τη χαρά μου για τη βράβευση μιας ιταλικής ταινίας που είδα κι ενθουσιάστηκα, το «LA RAGGAZZA NELLA NEBBIA» («Το κορίτσι στην ομίχλη») που πήρε το βραβείο ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ  ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ (Miglior regista esordiente) για τον ΝΤΟΝΑΤΟ ΚΑΡΙΖΙ, για τον οποίο εύχομαι να ξανακούσουμε. Πρόκειται για εκπληκτικό αστυνομικό-ψυχολογικό δράμα με ερμηνευτές τον  έξοχο Τόνι Σερβίλο, τον Ζαν Ρενό και την αγνώριστη Γκρέτα Σκάκι σε μικρό ρόλο αλλά λίαν εντυπωσιακό.

Ελπίζω να μας τα φέρουν τα ιταλικά και τα γαλλικά που θα διαβάσετε παρακάτω ώστε να ανοίξουν περισσότερο οι ορίζοντες μας.

ΥΓ. Ασφαλώς κι οι ΠΟΛΛΟΙ θα μείνουν κατάπληκτοι όταν μάθουν πως το "ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ARGO", για το οποίο έχουν ειρωνευθεί τα ΟΣΚΑΡ αλλά και το ίδιο το φιλμ, είχε βραβευτεί από τους ΓΑΛΛΟΥΣ και τη ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ με το "CESAR ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ"

 

 

DAVID DI DONATELLO

Miglior film

Ammore e Malavita, regia di Manetti Bros.

 

Miglior film dellUnione Europea

The Square di Ruben Östlund

 

Miglior film straniero

Dunkirk di Christopher Nolan

 

Miglior documentario

La lucida follia di Marco Ferreri di Anselma dell’Olio

 

 

Miglior regista

Jonas Carpignano per A Ciambra

 

Miglior regista esordiente

Donato Carrisi per La ragazza nella nebbia

 

Migliore sceneggiatura originale

Susanna Nicchiarelli per Nico, 1988

 

Migliore sceneggiatura non originale

Fabio Grassadonia e Antonio Piazza per Sicilian ghost story

 

Miglior produttore

Luciano Stella E Maria Carolina Terzi per Gatta Cenerentola

 

Migliore attrice protagonista

Jasmine Trinca per Fortunata

 

Miglior attore protagonista

Renato Carpentieri per La Tenerezza

 

Migliore attrice non protagonista

Claudia Gerini per Ammore e malavita

 

Migliore attore non protagonista

Giuliano Montaldo per Tutto quello che vuoi

 

Migliore autore della fotografia

Gian Filippo Corticelli per Napoli velata

 

Migliore musicista

Pivio & Aldo de Scalzi per Ammore e Malavita

 

Migliore canzone originale

“Bang Bang” di Pivio & Aldo de Scalzi, Nelson, Serena Rossi, Franco Ricciardi e Giampaolo Morelli per Ammore e Malavita

 

Migliore scenografo

Ivana Gargiulo e Deniz Gokturk Kobanbay per Napoli velata

 

Migliore costumista

Massimo Cantini Parrini per Riccardo va all’inferno

 

Migliore truccatore(μακιγιέρ)

Marco Altieri per Nico, 1988

 

Migliore acconciatore(κομμωτής)

Daniela Altieri per Nico, 1988

 

Migliore montatore

Affonso Gonçavales per A Ciambra

 

Migliore suono (ήχος)

Adriano di Lorenzo, Alberto Padoan, Marc Bastien, Eric Grattepain e Franco Piscopo per Nico, 1988

 

Migliori effetti digitali

Mad Entertainment per Gatta Cenerentola

 

David Giovani

Francesco Bruni per Tutto quello che vuoi

 

….ΚΑΙ ΤΑ «ΣΕΖΑΡ»

BEST FILM

BPM, dir: Robin Campillo

 

BEST ACTRESS

Jeanne Balibar, Barbara

 

BEST DIRECTOR

Albert Dupontel, Au Revoir Là-Haut

 

BEST ACTOR

Swann Arlaud, Petite Paysan

 

BEST DOCUMENTARY

I Am Not Your Negro, dir: Raoul Peck

 

BEST SUPPORTING ACTRESS

Sara Giraudeau, Petit Paysan

 

BEST FOREIGN FILM

Loveless, dir: Andrey Zvyagintsev

 

BEST ADAPTED SCREENPLAY

Albert Dupontel, Pierre Lemaitre, Au Revoir Là-Haut

 

BEST SUPPORTING ACTOR

Antoine Reinartz, BPM

 

BEST DEBUT FEATURE

Petit Paysan, dir: Hubert Charuel

 

BEST ANIMATED FEATURE

Le Grand Méchant Renard Et Autres Contes, dirs: Benjamin Renner, Patrick Imbert

 

 

BEST COSTUMES

Mimi Lempicka, Au Revoir Là-Haut

 

BEST ORIGINAL SCREENPLAY

Robin Campillo, BPM

 

BEST SCORE

Arnaud Reotini, ΒPM

 

BEST EDITING

Robin Campillo, BPM

 

BEST SET DESIGN

Pierre Quefféléan, Au Revoir Là-Haut

 

BEST NEWCOMER, FEMALE

Camélia Jordana, Le Brio

 

BEST SOUND

Olivier Mauvezin, Nicolas Moreau, Stéphane Thiébaut, Barbara

 

BEST CINEMATOGRAPHY

Vincent Mathias, Au Revoir Là-Haut

 

BEST NEWCOMER, MALE

Nahuel Pérez Biscayart, BPM

 

 

Τροποποιήθηκε Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018 17:20
Pantimo

Τελευταία άρθρα από τον/την Pantimo