Στην παλιά κινηματογραφική κριτική επικρατούσε η «άποψη» (ο Θεος να την κανει) πως όταν παίζεις με τετράποδο, άλογο, γάτα, σκύλο κι ο τιδήποτε άλλο που σηκώνει «συν-ερμηνεια» (λεμε τωρα..), την παρασταση θα κλέψει πάντοτε το ζωον. Ειδικά ο σκυλος που συνοδεύεται κι από τη ρήση «Ο πιστος φιλος του ανθρωπου», το ίδιο και το άλογο, ή τη γατούλα της συντροφιάς.

Από πλευράς θέματος, η ταινία «ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΤΗΝΟΣ», θεωρητικά έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Η παιδική πορνογραφία και πως διακινείται μεσα από το σπίτι ενός ευϋπόληπτου κυρίου.

Η παράδοση αυτή έχει να κάνει με το αστυνομικό είδος του γαλλικού σινεμά αλλά με ποιο ακριβώς; Με το αστυνομικό είδος Κοινωνικού Χαρακτήρα. Σαν τα εργα που έκανε ο Κλωντ Σαμπρόλ κι όργωναν την γαλλική επαρχία , ή ο Αντρε Καγιατ που εισχωρουσε στα αδυτα της Γαλλικής Δικαιοσύνης.. Ο Ντομινίκ Μολ κανει δικά του κι εξαιρετικα πετυχημένα

Δείτε τωρα ένα πράγμα: Ένα κοινωνικό θέμα, βαθύτατου πολιτικού αντίκτυπου , το παίρνουν οι Ιταλοί(στον τοπο τους , αλλωστε, συμβαίνει, στη Σαρδηνία) και φτιάχνουν μια σατιρική κωμωδία στις οποίες η παράδοση μιλάει κι η κολόνια κρατάει δεκαετίες…κι αιωνες, διότι είναι και από πριν ανακαλυφθεί το σινεμά.

Ο «μετεωρισμός», η λεπτή διαχωριστική γραμμή του που ανήκω, εδώ ή εκεί ή μήπως και κάπου  παραπέρα, γίνεται η λεπτή σκηνοθετική γραμμή της ταινίας αυτής του Πολωνού σκηνοθέτη ΠΑΒΕΛ ΠΑΒΛΙΚΟΦΣΚΙ, ο οποίος είναι μεγαλος σκηνοθέτης και θα εξηγησω παρακάτω πως αυτό ορίζεται. Μεσα από την ταινία, φυσικα. Εργοκεντρικά!!

Οι «ανισότητες» χαρακτηρίζουν έτσι κι αλλιώς το σύνολο του έργου του ΡΙΝΤΛΕΗ ΣΚΩΤ αλλά ως Εργοκεντρικός προτιμώ να μιλάω για «άνισα αποτελέσματα» παρά για «άνισο σκηνοθέτη». Το έργο βλέπουμε, το έργο εξετάζουμε, όχι τον σκηνοθέτη

Στον «Αστερισμό του σκύλου», σε μεγάλο διάστημα διαρκείας , ο Σκωτ βρίσκεται σε καλή ώρα.