Δείτε τωρα ένα πράγμα: Ένα κοινωνικό θέμα, βαθύτατου πολιτικού αντίκτυπου , το παίρνουν οι Ιταλοί(στον τοπο τους , αλλωστε, συμβαίνει, στη Σαρδηνία) και φτιάχνουν μια σατιρική κωμωδία στις οποίες η παράδοση μιλάει κι η κολόνια κρατάει δεκαετίες…κι αιωνες, διότι είναι και από πριν ανακαλυφθεί το σινεμά.

Ο «μετεωρισμός», η λεπτή διαχωριστική γραμμή του που ανήκω, εδώ ή εκεί ή μήπως και κάπου  παραπέρα, γίνεται η λεπτή σκηνοθετική γραμμή της ταινίας αυτής του Πολωνού σκηνοθέτη ΠΑΒΕΛ ΠΑΒΛΙΚΟΦΣΚΙ, ο οποίος είναι μεγαλος σκηνοθέτης και θα εξηγησω παρακάτω πως αυτό ορίζεται. Μεσα από την ταινία, φυσικα. Εργοκεντρικά!!

Οι «ανισότητες» χαρακτηρίζουν έτσι κι αλλιώς το σύνολο του έργου του ΡΙΝΤΛΕΗ ΣΚΩΤ αλλά ως Εργοκεντρικός προτιμώ να μιλάω για «άνισα αποτελέσματα» παρά για «άνισο σκηνοθέτη». Το έργο βλέπουμε, το έργο εξετάζουμε, όχι τον σκηνοθέτη

Στον «Αστερισμό του σκύλου», σε μεγάλο διάστημα διαρκείας , ο Σκωτ βρίσκεται σε καλή ώρα.