Περί Oscar... (563)
Pantimo
Κι όπως θα δείτε παρακάτω, και θα θυμηθείτε από τα προηγούμενα χρόνια, οι ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΣ έχουν τρεις διαφορετικές κατηγορίες διότι εδώ είναι Σωματείο κι εξετάζει όλα τα επιτεύγματα του κλάδου.
Pantimo
Φέτος, οι υποψηφιότητες των «Χρυσών Σφαιρών» έχουν ως ΕΙΔΗΣΗ το «Χωρίς χοντράδες» με την έννοια ότι οι διαχωρισμοί Κωμωδίας (ή Μιούζικαλ) και Δράματος βρίσκονται σε «νορμάλ» επίπεδα.
Pantimo
Η Ενωση Κριτικών Λος Αντζελες, για μια ακόμα φορά προτίμησε ένα ξένο φιλμ, όπως είχε κάνει και με το «Ρόμα» πέρσι και με το «Amour» τη σαιζόν 2012-13 ή με το «Τίγρης και Δράκος» πιο παλιά κι έδωσε την πλήρη σχεδόν υποστήριξη της στα κορεάτικα «ΠΑΡΑΣΙΤΑ» του ΜΠΟΝΓΚ ΤΖΟΥΝ ΧΟ.
Pantimo
Οπερ σημαίνει ότι η πιο λαμβανόμενη υπόψη (κι όχι πιά καθοριστική) Ενωση Κριτικών στις ΗΠΑ διαχώρισε την καλύτερη ταινία από τη Σκηνοθεσία, κάτι που συμβαίνει εξαιρετικά τακτικά. Στο λεγόμενο «split» επέλεξε τον «ΙΡΛΑΝΔΟ» ως Καλύτερη Ταινία της Χρονιάς όχι, όμως και τον σκηνοθέτη του φιλμ Μάρτιν Σκορσέζε για τη σκηνοθεσία του.
Pantimo
Μπαίνουμε στην κούρσα την προ-οσκαρική κανονικά με τους «θεσμικούς» παραδοσιακούς φορείς και το NATIONAL BOARD OF REVIEW, που παραδοσιακά την ανοίγει, έδωσε τα βραβεία του
Pantimo
Μέχρι πρότινος, το NATIONAL BOARD OF REVIEW ήταν ο εκκινητής της κούρσας των προ-οσκαρικών διακρίσεων φορέων και… κηδεμόνων, τώρα, που έχουν μπει πολλοί σε αυτό το χορό και.. βιάζονται, τα GOTHAM AWARDS είπαν το .. «τούκα προ» Κι επέλεξαν «ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΑΜΟΥ»
Pantimo
Κι ο απολογισμός είναι ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ και μόνο , ειδικά για το PANTIMO.GR , που ασχολήθηκε επισταμένως με τις αναλύσεις ΟΛΩΝ των κατηγοριών των ταινιών με υπόθεση και δεν ασχολήθηκε με τις ανοησίες των πολλών και των υπολοίπων
Pantimo
Κι έτσι φτάσαμε αισίως στο… ΦΙΝΑΛΕ. Στην ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ. Η οποία συμβολικά είναι και το επιστέγασμα.
Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατανοητό περί «ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ» και του πως επιλέγεται είναι πως για την Καλύτερη ταινία, στις ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ, ψηφίζουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΛΑΔΟΙ. Μαζί με το δικό τους κλάδο, ψηφίζουν υποψηφιότητες και για καλύτερη ταινία.
Pantimo
Πιο «στρωτή» δείχνει η φετινή χρονιά στο είδος του ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ, που τα τελευταία χρόνια , τα τελευταία ΑΡΚΕΤΑ χρόνια, θα έλεγα, παρουσιάζει άνοδο- η φετινή πεντάδα δείχνει μια παγιοποίηση. Με την έννοια ότι το ψυχαγωγικού χαρακτήρα φιλμ κινουμένου σχεδίου δείχνει να έχει ανακτήσει έδαφος, μια και στις προηγούμενες χρονιές είδαμε κι άλλες απόπειρες, ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικά αδιαμφισβήτητα αλλά που άφηναν αναπάντητο το ερώτημα» «Που απευθυνόμαστε;»
Pantimo
Το κράτησα για εδώ, περί κεντρικού ήρωα. Βασική αρχή περί Σεναρίου και Ρόλου. Ο θεατής πρέπει να βλέπει την ιστορία μέσα από τον κεντρικό ήρωα, όπως τη ζει αυτός. Αν κάτι ξέρει ο θεατής που δεν γνωρίζει ο ήρωας τότε έχουμε τη λεγόμενη «τραγική ειρωνεία». Αν, όμως δούμε κάτι που δεν γνωρίζει ο ήρωας και δεν υπήρχε λόγος να το δούμε κι εμείς, τότε υπάρχει σεναριακό σφάλμα. Το σενάριο πρέπει να γράφεται από τη ματιά του κεντρικού προσώπου, ακόμα κι αν έχουμε έργο ζευγαριού. Πάντα, ο ένας εκ των δύο θα είναι πιο… πρώτος από τον πρώτο. Στα «καλύτερα μας χρόνια» από πού είναι γραμμένο το σενάριο; Από τη μεριά της Στρέηζαντ ή του Ρέντφορντ; Στο «Love Story» από πού το κοιτάμε; Από τον Ράυαν Ο Νηλ ή από την Αλι ΜακΓκρόου; Στο «Ένα αστέρι γεννιέται;»