Θα ξεκινήσω από τη διανομή, από το casting, που συζητήθηκε πολύ αυτές τις μέρες λόγω των Oscar και της αναγνώρισης του ως αυτόνομη Τέχνη, με την αθλοθέτηση βραβείου στο όνομα του. Και θα σταθώ σε μια κουβέντα που μου είχε πει στα ξεκινήματα μου ο Γιάννης Δαλιανίδης, την οποία εχω επικαλεστεί πολλές φορές, επίσης και στο βιβλίο μου «ΟΣΚΑΡ» και στην πρώτη του δημόσια παρουσίαση.

Δες τωρα αυτή την ταινία του ΠΑΟΛΟ ΣΟΡΕΝΤΙΝΟ κι αναλογίσου. Θέμα, βάθος, επισήμανση, ελαφράδα στο χειρισμό, σεναριακή υποστήριξη, συναίσθημα ως τα μύχια, κοινωνική αναφορά ως εκεί που δεν παίρνει κι ένα πορτραίτο Προέδρου Δημοκρατίας , πολύ δικό τους που θα το θέλαμε και δικό μας