Πολύ βιαστηκαν οι Σκηνοθέτες φετος να δώσουν πρώτοι-πρωτοι Σωματειακό Βραβείο (μαζί με τους Μουσικούς) Ξαφνιαστήκαμε κι εμείς, στην αρχή τουλάχιστον, στη συνέχεια , όμως, ή άσκηση μνήμης υπενθύμισε ότι και πέρσι είχαν δωσει νωρίς το βραβείο τους πριν, από πολλούς άλλους κι είχαν δείξει την προτίμηση στην «ANORA»του ΣΩΝ ΜΠΕΗΚΕΡ, που κατέστη κι η μεγαλη νικήτρια έχοντας πάρει ήδη και τον «Χρυσό Φοίνικα» στο Φεστιβαλ Κανών.

Ο φετινός Β’ ανδρικός, ή «στηρικτικός» που είναι το πιστό στη μετάφραση του αμερικάνικου ορισμού, στις άλλες ευρωπαϊκες γλώσσες είναι «tale quale» με τα ελληνικά, προσφέρεται για το «μάθημα» περί φάσματος των στηρικτικών ρόλων.

Δυο διαφορετικές περιπτωσεις από την ίδια ταινία, ένας έξωθεν που απειλει με διαφορετικό τρόπο, άλλος που υπερνικά το μακιγιάζ, κάποιος που ανδύεται μεσα από τους πολλούς…πάμε να τους δούμε

Και μπαίνουμε στην τελική ενδιαφέρουσα ευθεία, που είναι τα βραβεία των ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ.

Εχοντας ξεκινήσει τους απολογισμούς από τα Κοστούμια και τα Σκηνικά, έχουμε δει ταυτίσεις και αποκλίσεις μεταξύ των δυο ειδικοτήτων.. Να είναι κοινά τα 3 και να αποκλίνουν  απολύτως στο 5ο. Τωρα, που παρεμβαίνει κι η Φωτογραφία, θα δούμε ποιος είναι ο δικός της λόγος τον οποίο έρχεται να πει, απέναντι στο Σκηνικό, αν της παρέδωσε έργο για να δουλέψει εκείνη και στο Κοστούμι αν μπορεί να επηρεασε ή να επηρεάστηκε

Μια κι έχει επικρατήσει ο όρος «καλλιτεχνική διεύθυνση» και δυστυχώς το βλέπω και στις ελληνικές δουλειές να το εχουν υιοθετήσει, αποφασισα να το βαλω κι εγω για να μην μπερδεύεται ο κόσμος, προσθεσα όμως και το «σκηνογραφική» για τον προσδιορισμό. Διότι «καλλιτεχνική διεύθυνση» τι σημαίνει; Με το «πρόσφημα» των set decorators, αυτών που επιμελούνται τον σκηνογραφικό διάκοσμο, τον διακοσμο στα πλατό, ενώ ο άλλος ορςο , της επίσημης αγγλικής είναι «production design» κι εκεί είναι που αν αποδοθεί αυτολεξεί στην ελληνική δεν θα καταλάβει κανείς τιποτα περί του τι εννοεί ο «σχεδιασμός παραγωγή».

Ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση της σκηνοθέτη και σεναριογράφου ΑΝΝΑΣ ΡΕΖΑΝ  για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο: Με ευαισθητοποιούν τα θέματα που ένας ανθρωπος, πόσο μαλλον ένας καλλιτέχνης που το επιχειρεί μέσω της Τέχνης, κάνει το ταξίδι προς τα πίσω, ψαχνει να βρει τα όσα προηγήθηκαν και συνήθως αυτά τα προς τα πίσω ταξίδια δεν είναι ευχάριστα. Κρύβουν πόνο!

Aν αναλογιστούμε ότι 4 από τα 5 είναι κοινά στις κατηγορίες ΚΟΣΤΟΥΜΙΩΝ και ΣΚΗΝΙΚΩΝ, θα διαπιστώσουμε τη συμπληρωματική σχέση των δυο ειδικοτήτων, των δύο Τεχνών, που εκπορεύονται από το χρώμα κι αλληλοσυμπληρώνονται. Όμως, η κάθε μια, στο αντικείμενο της αυτονομείται . Και προτάσσει δικά της χαρακτηριστικά, εντολή για κάλυψη ανεξάρτητων αναγκών

Διότι η «Κριτική», αν θέλει να είναι «Κριτική»  θα πρέπει να αναλύσει και να αιτιολογήσει κάποια πράγματα. Διαφορετικά, αν τα αποκρύψει, και μιλά με ασάφειες και γενικότητες, επειδή θα θεωρηθούν «spoiler», τότε δεν θα είναι κριτική αλλά στην καλύτερη περίπτωση διαφημιστική μπροσούρα. ΚΙ εδώ, αν θελεις να κάνεις κριτική, βάση κάποιων κανόνων, δεν μπορείς να μην θιξεις το επίμαχο σημείο κι αυτό είναι σεναριακό. Και δυστυχώς αφορά φινάλε. Κι οφείλεις να τα πεις.

Να δούμε τον ΗΧΟ σε συνδυασμό με το Μοντάζ, το οποίο αναλύσαμε ήδη κι επειδή έχουμε κοινές υποψηφιότητες στις δυο ειδικότητες;

Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με μία επισήμανση, διαβάζεται λιγο σαν οδηγία, δεν είναι όμως κήρυγμα αλλά έχει να κάνει με το εξης: Αν κάποια στιγμή, στη διάρκεια της προβολής, εκεί κατά τη μέση, που οι θάνατοι κι οι αγωνίες πέφτουν απανωτά, παιδάκια αρρωσταίνουν, αδελφακια «χάνονται»  ή θυσιάζονται το ένα για το άλλο,κι ο Ανθρωπος παλευει να αντιμετωπίσει το «μοιραίο», μη βιαστείτε να καταδικάσετε. Ότι δηλαδή πιέζει σκοπίμως, ότι εκβιάζει συγκίνηση» (η συγκίνηση- ας σημειωθεί, ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΕΤΑΙ , είναι ζητούμενο, ή την καταφέρνεις ή σου ξεφεύγει), κι αναρωτιέστε πού είναι ο Σαίξπηρ; Που είναι η ευφυία του, μήπως είναι «Στράντζαλης» ντυμένος με αγγλική ποιοτητα (που κι αυτή δεν είναι «αγγλική» αλλά από ξένους άρα μίμηση» και με ρούχα εποχής  Εκ πολυετούς ψυχαναλυτικής πείρας σας διαβεβαιώ ότι (θα) πρόκειται για αντίδραση του οργανισμού, απέναντι σε ένα πένθος που τον έχει καταλάβει, τον εχει κυρεύσει και δεν το αντέχει. Και για να γλυτώσει από τον πόνο κι επειδή δεν μπορεί να φύγει από την αίθουσα, αισθάνεται ένα μικρο εγκλωβισμό, μπορεί να αντιδράσει με αυτό τον τρόπο.