Να τους πάρουμε ονομαστικά, με τη σειρά που ανακοινώνονται;

1. ΤΙΜΟΤΕ ΣΑΛΑΜΕ. Στο «Marty supreme».»Κατεβαίνει στη διεκδίκηση με το λεγόμενο star performance. Ερμηνεία ρολου μέσω του σταρ. Υπάρχουν όμως ποικίλες περιπτωσεις πάνω σε αυτό. Η περίπτωση που ο σταρ επιμένει στον εαυτό του και του κάνουν έργα που προβάλουν αυτό, το ποιος είναι, τι δηλώνει, τι επιδιώκει, τι επιθυμεί. Ουσιαστικά δηλαδή ,ερμηνεία σταρ μέσω ρόλου.. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Υπάρχει και το star performance όπου ο σταρ εμπλουτίζει την προσωπικότητα του μεσα από ρόλους. Κι όλοι αυτοί οι ρόλοι που μαθαινει να τους παιζει , έρχονται και συνθέτουν  αυτή την προσωπικότητα είτε να την οδηγήσουν στο να περάσει στην καθαρή ηθοποιία είτε ως σταρ αν παραμείνει, να είναι  ένας εμπλουτισμένος. Η περίπτωση του Σαλαμε ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Ο ίδιος, η προσωπικότητα του, όπως αντανακλάται και  δουλεύουν για αυτή την προσωπικότητα. Αυτό εχει γίνει στο συγκεκριμένο φιλμ κι όλοι μα ολοι δουλευουν για αυτόν. Κάποιοι  μαλιστα, με αποτελέσματα αξίας από μεριας τους. Ο σκηνοθετης του που είναι και σεναριογραφος μαζι με τον συν-σεναριογραφο που είναι και συν-μοντερ κι ο διευθυντης σκηνογραφίας που του εφτιαξε τους χωρους και τα χρωματα κι αυτος που τον φωτισε κι η άλλη που τον έντυσε, όλοι δούλεψαν για τον Τιμοτέ και τον στηριξαν απολύτως στη φιλοδοξία του. Αυτό θα φερει κερδος ή θα λογοδoτ;hσει η προσωπική του αντιληψη περι του τι “star performance” είναι αυτό που κάνει.
2. ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΝΤΙ ΚΑΠΡΙΟ. Στο «Μια μάχη μετά την άλλη». Ο Ντι Κάπριο ήταν άλλη περιπτωση star performance, στα προγενεστερα χρονια, από αυτό του Σαλαμέ. Ειδικά από τον Σκορσεζε και μετά εμπλούτιζε την προσωπικότητα με εξελιξη στην ηθοποιία, κορύφωσε στο «Revenant» όπου με το Oscar, του δήλωσαν ότι, ναι, τωρα είναι ηθοποιός. Τώρα πιο ο Ντι Κάπριο ως ηθοποιός κατεβαίνει στη φετινή κούρσα με ρόλο δύσκολο, που τον ισορροπεί ο ίδιος με την καλή σχεση με το σκηνοθέτη και με μια «συνομιλια» με τους συμπαίκτες του στο να συντονίζεται ερμηνευτικα με όλους. Η απόδοση είναι θαυμάσια. Από το ρόλο, όπως είναι δομημένος, υστερεί λιγο η απουσια μια σκηνής προσωπικής κορύφωσης, ειδικά όταν περναει σε συμπαίκτες και δη στον ανταγωνιστή που για να δικαιώσει το σεναριο, υποσκελίζει το ρόλο του πρωταγωνιστή. Μιλώ για τον Σων Πεν που αφήνει πιο δυνατη τελική εντυπωση από τον leading.
3. ΗΘΑΝ ΧΩΚ.  Στο «Blue Moon».Ο ένας εκ των δυο που θέτουν σε αμφισβήτηση το περί φαβορί του Σαλαμέ (τον άλλο , τον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν,θα τον αναλύσω πιο κάτω). Ο Ηθαν Χωκ βγαίνει τεράστιος ηθοποιός, παίζοντας τον στιχουργο Λορεντς Χαρτ, σε μια καθοριστική βραδιά της ζωής του, μετα από την πρεμιέρα εργου που δεν συμμετεχει, κι εγκαταλειπει την παρασταση για να παει να τα πιει σε ένα μπαρ. Δίνει λοιπόν ρεσιταλ σαν κι εκείνα που δινουν οι θεατρικοί με έργο μεσα σε ένα χωρο, σε ένα ντεκόρ, στα «μονοσάλονα» (αν και μπαρ εδώ…). Όχι, δεν είναι μονόλογος αλλά αν κι υπαρχει ντεκουπαζ, αν κι υπάρχει μονταζ, δηλαδή τα δυο βασικα συστατικά της έννοιας σινεμά , που το διαχωρίζουν από το θέατρο, ο ρόλος είναι γραμμενος με μια θεατρική ματιά. Ακριβως επειδή από εκει προερχεται ο ήρωας, θεατρικων καταστασεων δραμα είναι αυτό που ζει. Ο Χωκ φανερώνει απίστευτες δεξιοτεχνίες. Η θεατρική όμως υφή του όλου πραγματος, αν κι ο ηθοποιός προσπαθει με επιτυχία να τη διαχειριστεί κινηματογραφικά , θα μπορούσε να του αφαιρεσει ψηφους. Μόνο αυτή. Κανείς άλλος
4. ΜΑΙΚΛ ΜΠ.ΤΖΟΡΝΤΑΝ στο «Αμαρτωλοί» (Sinners). Όταν εχεις πάνω σου τη διαφορετικότητα ι όταν μάλιστα αυτή τη διαφορετικότητα την υπηρετείς ερμηνευτικά με λιτότητα, με απόλυτη κινηματογραφικότητα. Η διαφορετικότητα ξεκινα από το ίδιο το έργο. Κι όταν εισαι ο πρωταγωνιστής αυτού του έργου και μεσα από σενα περνά όλα αυτα τα παράταιρα στοιχεία που συνθέτουν το διαφορετικό έργο, που είναι  έπος για το Νότο από την αναποδη, η μουσικη της Μαύρης Κουλτούρας, ο Μισισιπής του ’30, η οικονομική κρίση, ο τυχοδιωκτισμός στο Σικάγο, τα καμπαρε, τα κλαμπ, η τζαζ με τις βασεις της και τις αναθεωρησεις της και τα στοιχεία του μεταφυσικού,  ήτοι τα φαντασματα του Νότου, οι βρυκολακιασμένοι που ερχονται αλληγορικά, …Κι εσύ εχεις ένα ρολο χωρισμένο στα δυο, δυο αδελφους διδύμους, κι εχεις να συν-παίξεις είτε μεσω του ενός χαρακτήρα είτε μεσω του άλλου, με όλους τους παράταιρους του σεναρίου και της διανομής, εκεί εχεις καταγράψει επίτευγμα, το οποίο λόγω λιτότητας δεν «βγαζει ματι» σε εντυπωσιασμούς αλλά δηλώνει στυλοβάτη ταινίας. Κι αυτά είναι πραγματα που δεν θα παρουν με το μερους τους μόνο τους Ηθοποιούς όπως το έδειξαν στο Σωματείο τους αλλά και κλάδους, από τους πολλούς που συμβάλλουν με επιτεύγματα (βλέπε υποψηφιότητες) στο «αλλιώτικο» της ταινίας.
5. ΒΑΓΚΝΕΡ ΜΟΟΥΡΑ στο «Μυστικός πράκτορας». Το έργο πάνω του και γυρω από αυτόν, επιβράβευση στις Κάνες, κολακεία στον υπεύθυνο διανομής που τον επέλεξε, εντυπωσιακή ανδρική παρουσια, λιτότατη ερμηνεία, υπόγεια ρεύματα κι αμφιβολίες που επισημαίνονται με διακριτικότητα, για το ποιος πράγματι είναι ο ήρωας, τι παρελθον κρύβει, ποια η σχεη του με το δικτατορικό καθεστως της Βραζιλίας, όλ αυτά υπαινίσσονται από το παίξιμο,, δεν φανερώνουν αρα και δεν εκτίθενται όταν δεν επιβεβαιώνονται. Αυτή είναι η σύνθεση στην οποία στήριξε με βαση το ρολο του τον τρόπο ερμηνείας του ο ηθοποιός. Και βγαινει πρωταγωνιστής περα για πέρα , οι Ηθοποιοί στο Σωματείο δεν σταθηκαν στο πλευρό του κι αυτό δείχνει μια αβεβαιη εισροή ψηφων από τον κλάδο, σε άλλες ειδικοτητες, όμως, κι ειδικά στους υπευθυνους διανομης ρόλων, μπορεί να κάνει κι εκπλήξεις.

Αυτος είναι ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ του Ετους. Τα όπλα με τα οποία κατεβαίνει ο καθένας, σε ποιες ειδικότητες μπορεί να απευθύνεται  το επίτευγμα ώστε να του έλθει η συνολική, ακαδημαϊκή έγκριση. Το πως αναλύονται οι ερμηνειες και οι ρόλοι από κοινού