Με βάση το παραπάνω που είναι από εισαγωγικά μαθήματα της έννοιας «κινηματογραφικό τραγούδι» και πως αξιολογείται ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ένα τραγούδι , θα εξετάσουμε τα φετινά υποψήφια.
Με τη σειρά που ανακοινώνονται; Όχι. Θα τα δούμε όπως τα ορισε ο παραπάνω μακρύς πρόλογος
Το «I lied to you» από την ταινία“SINNERS”, που έγραψαν από κοινού τους στιχους του και τη μουσική του ο Λούνβιγκ Γκέρανσον (ο οποίος υπογραφει καιτο συνολικό score της ταινίας που είναι, επίσης , υποψηφιο για Oscar) είναι το πιο…… κομβικό από όλα. Θαρρείς και περικλείει και τις 16 υποψηφιότητες της ταινίας. Στη σκηνή που μπαίνει. Διότι η σκηνή είναι απολύτως κομβική για τ0 υφος, το περιεχόμενο, το στυλ και την επισήμανση όλων των ειδων που πολτοποιεί η ταινία για να καταλήξει στο δικό της ενιαίο. Το λεει νεαρός τροβαδούρος που τον προσφωνει βετεράνος της φυλής ο οποίος έμεινε πιστός σε παραδόσεις και μουσικες αξιες, χωρος ένα κλαμπ από αυτά τα ιδιατερα του Νότου που πηγαίνουν μαύροι, κι όπως αρχίζει και με τον τρόπο που εξελίσσεται και με το πως το στηνει και το παρακολουθεί κινηματογραφικά ο σκηνοθετης και σεναριογραφος του φιλμ Ράυαν Κούγκλερ, ε, ναι, είναι το απολυτα κινματογραφικό, σε όλα τα επίπεδα.
Το επικίνδυνο αντίπαλο, το τραγούδι «golden» από το φιλμ κινουμένου σχεδίου “KPOP DEMON HUNTERS”, θα μπορούσε να θεωρηθεί το Νο 1 απέναντι στο “I lied to you” διότι κι αυτό διαθέτει θεματική συνδεση με το φιλμ, τόσο με το περιεχόμενο, όσο και με το είδος. Κι είναι ένα τραγούδι-εξορκισμός των κακών πνευμάτων που γυρω από αυτά περνοδιαβαίνει η ταινία , με τη χαρούμενη διάθεση αλλά και με την πρωτοτυπία που ανακατεύει την…κινεζικη ποπ και τη βάζει ως κυριο θέμα σε μια κωμική περιπέτεια του είδους, για εφηβους περισσότερο παρα για παιδια .
Το τρίτο απο τα 5 υποψήφια με τη θεματική σύνδεση είναι από το «TRAIN DREAMS» το ομότιτλο τραγουδι που το συνυπογράφουν ο ΝΙΚ ΚΕΪΒ , που είναι κι ο ερμηνευτής του , με τον ΜΠΡΑΫΣ ΝΤΕΣΝΕΡ, ο οποίος υπογράφει και το συνολικό score. Εδώ η θεματική σύνδεση είναι διαφορετική. Είναι τραγούδι τίτλων φινάλε και συμπυκνώνει αυτό που είδαμε. Είναι μια ήσυχη μπαλάντα, που βγάζει αυτή την αλα Νικ Κέηβ μελαγχολία κι εμπνέεται πολύ από το περιεχόμενο του σεναρίου που προέρχεται από βιβλίο αγαπητό της αμερικανικής λογοτεχνίας. Την χωρις φιναλε διαδρομή ενός μοναχικού ανθρώπου ο οποίος ξέμεινε οριστικά κι ως σταθμευση κι ως περιπλάνηση
Τα άλλα δυο είναι επίσης τραγούδια που έχουν σχέση με το αντικείμενο τους και δεν έρχονται … ξεκούδουνα. Απλώς το αντικείμενο τους είναι ντοκυμαντέρ και τα εντάσσει στους κόλπους του. Το κάθε φιλμ το δικό του
Το «dear me» είναι αυτής της έρημης της ΝΤΑΪΑΝ ΓΟΥΌΡΕΝ, που προτείνεται φετος για 17η φορά για το Oscar και δεν λέει να το πάρει. Παρόλο ότι ως άτομο έχει δικαιωθεί με το τιμητικό Oscar που της απένειμαν πριν λίγα χρόνια για το σύνολο του εργου της. Ομως Oscar στην κατηγορία της, επιτεύγματος δηλαδή, δεν λέει να δει. Το φετινό, μοιάζει βέβαια πολύ με τα 16 προηγηθέντα των οσκαρικών ατυχιών της, εδώ βέβαια υπάρχει κάτι πολύ προσωπικό, μια και το τραγούδι είναι σαν μια επιστολή που την απεύθυνε στον εαυτό της, στην οποία συνοψίζει τις δυσκολες φάσεις από τις οποίες πέρασε στη ζωη της, κι υπό την προστασία του είδους «ντοκυμαντέρ» μπορει το τραγούδι, εργοκεντρικα πλέον, να θεωρηθεί ως κάτι διαφορετικό, αφού τόσο προσωπικό. Αυτό επειδή η ελπίδα είναι αυτή που πεθαίνει τελευταία.
Το 5ο και τελευταίο, το “sweet dreams of joy” είναι «από αλλού». Είναι ΑΡΙΑ, από ανθρωπο της όπερας, τον ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΪΚ, κι ερμηνεύεται από σοπράνο, την ΑΝΑ ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΤΙΝΕΖ. Είναι από ιταλικό ντοκυμαντέρ που έχει να κάνει με την Casa Verdi ,ένα γηροκομείο για ανθρωπους της οπερας και όχι μόνο που είχε ιδρύσει ο μέγας μουσικός στο Μιλάνο.. Το θεμα του ντοκυμαντέρ είναι μια εκδρομή που πραγματοποιούν οι άνθρωποι του ιδρύματος για να πάνε σε μια όπερα. Και ακούγεται στο φινάλε όταν οι συγκεκριμένοι έφυγαν από τη ζωή. Κάτι σαν τιμης ένεκεν μνημόσυνο..
Οπότε, κι αυτή η 5άδα, κάτι κι αυτή εχει να μας διδάξει για το τι εστί ΚΙΝΗΜΑΤΓΡΑΦΙΚΟ τραγούδι, και το πιάνει και σε όλα τα είδη.