Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ είναι η ΟΨΗ. Θα το επαναλαμβάνω κουραστικά μεν, κάθε χρόνο δε. Δεν είναι μόνο ακρογιαλιές-δειλινά ή ωραία τοπία ή ζωηρά χρώματα. ‘Η, τουλάχιστον, δεν είναι μόνο αυτά. Το  βασικό είναι η ΟΨΗ. Τι όψη διάλεξε ο διευθυντής φωτογραφίας να έχει η ταινία που του ανέθεσε ο σκηνοθέτης.  Κυρίως εκείνες που είναι κάπως δύσκολο να αντιληφθούμε οι κοινοί θνητοί το «πάτημα», το που «πάτησε» για να βγάλει Οψη και τί Οψη έβγαλε.

Ενιαίος πιά ο Ηχος, από τα πέρσι, εκλαμβάνεται ως ένα συνολικό επίτευγμα  με τις άφθονες επιμέρους υποδιαιρέσεις-ειδικότητες είτε μιλάμε για σύνθεση ήχου είτε για σχεδιασμό ήχου είτε για  εγγραφή ήχου είτε για μοντάζ ήχου είτε για εφφέ ήχου…. Ζητούμενο , μαζί με την απόδοση είναι κι η ηχητική επιλογή. Κι αυτό έχει να κάνει με τη σκηνοθεσία  και με το είδος. Άλλο ήχο θα βάλεις σε περιπέτεια κοινωνικής αναφοράς, διαφορετικό στην ίδια περιπέτεια αν στοχευει αποκλειστικά στη δράση κι εντελώς άλλον αν αυτή η περιπέτεια ορέγεται και το φανταστικό.. Ετσι, σαν μια πρώτη σύσταση όλα αυτά.

Καλή χρονιά για τα Οπτικα Εφφε θα λέγαμε ότι ήταν κι η φετινή μια κι η κατεξοχήν κατηγορία των blockbusters στήριξε ταινίες και στηρίχτηκαν σε αυτή την ειδικότητα κι οι σκηνοθέτες τους. Βάσισαν τη σκηνοθεσία τους σε αυτά, στα εφφέ, κι ακριβώς αυτό εννοώ - η σκηνοθεσία πέρασε γύρω τους και μέσα τους

Με καθυστέρηση ανακοίνωσαν τις πολλαπλές υποψηφιότητες του κλάδου τους τα μέλη του Σωματείου ΜΟΝΤΕΡ.