Εχω βαρεθεί κάθε χρόνο να γράφω τα ίδια και τα ίδια, να επαναλαμβάνω τα περί «Χρυσών Σφαιρών» ότι είναι μια υπόθεση των ατζέντηδων και κατεπέκταση και των στούντιο που προβάλλουν εκείνα τα οποία ΥΠΟΘΕΤΟΥΝ ότι θα πάνε για Οσκαρ, ώστε να είναι μέσα στο «παιχνίδι» και κοντά σε αυτά να εξυπηρετούν και κανένα «πελάτη» ακόμα..

Κι οι σταθερές αυτές αξίες, τουλάχιστον σε επίπεδο κριτηρίων των κριτικών ενώσεων, δείχνουν να είναι ο ΓΟΥΙΛΕΜ ΝΤΑΦΟΕ ως καλύτερος supportingγια το «THE FLORIDA PROJECT» και βέβαια ο νεαρός πρωταγωνιστής του «ΝΑ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ» ,ο ΤΙΜΟΤΕ ΣΑΛΑΜΕ, που δεν κρύβω ότι με κάνει περήφανο το γεγονός πως τον επισήμανα με το που τον είδα, ως κάτι ξεχωριστό.

Το «LADYBIRD» της Γκρέτα Γκέργουικ δείχνει να παίρνει κεφάλι στις προτιμήσεις των κριτικών ενώσεων καθώς αρχίζουν, η μία κατόπιν της άλλης, να απονέμουν τα βραβεία τους. Μόνο που εδώ, όπου προτιμήθηκε ως ταινία το «Ladybird» σε αντίθεση με το National Board όπου είχε προτιμηθεί το «Thepost», ΔΕΝ βραβεύτηκε κι η σκηνοθεσία της Γκρέτα Γκέργουικ ενώ, σε αντίθεση πάλι με το National Board, η Γκεργουικ ήταν η εκλεκτή σκηνοθέτης κι όχι το φιλμ της..

Το «NATIONAL BOARD OF REVIEW» κατά παράδοση ανοίγει το χορό της προ-οσκαρικής περιόδου κι ακολούθησε την παράδοση και φέτος. Πρώτος απολογισμός «THEPOST» του ΣΤΗΒΕΝ ΣΠΗΛΜΠΕΡΓΚ ως ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ όχι όμως κι ως σκηνοθεσία για τον Στήβεν.