Κι η αποτυχία του ενός όσο κι η επιτυχία του άλλου έγκεινται σε αυτά που επαναλαμβάνω στις κριτικές και στα άρθρα περί του τι σημαίνει κινηματογραφική μεταφορά. Κι ότι ζητούμενο είναι η αποδέσμευση από το  βιβλίο κι η δημιουργία εκ νέου ώστε να γεννηθεί ένα ανεξάρτητο εργο.

Όπως ξερει κι ο Αλμοδόβαρ, όπως ξέρει κι ο Κλιντ, όπως ξέρει κι ο Ταραντίνο…Με άλλα λόγια, όπως ξέρουν όλοι αυτοί που το σινεμά , τους είναι δημιουργία και μαζί χαρά κι απόλαυση. Κι αυτοί έχουν τον τρόπο να γλυκαίνουν την ψυχούλα του θεατή τους είτε με τη συγκίνηση είτε  με την αφήγηση είτε με την επιστρατευμένη φαντασία. Κι αυτό είναι ταυτοτητα των ταινιων τους, ανεξαρτητως αν οι υπογραφες βρίσκονται σε μεγαλη ή σε μικρή ώρα. Ξερουν να αγγιζουν το θεατή τους όπως και να εχει

Και σίγουρα δεν είναι…. «paranormal activity»

Είναι το πρώτο που μπορείς να εντοπίσεις πάνω του. Παρακολουθώντας αναδρομικά, και στο διηνεκές πλέον οι ερχόμενοι κι οι επόμενοι από γενιά σε γενιά, τις παλιές του ταινίες. Βλέπεις μπροστα σου ένα κύριο, είναι ο πρώτος χαρακτηρισμός

Αν δεις την ταινία ως Ταινία… ‘Η αν δεις την ταινία ως ταινία του Αλμοδόβαρ…

Το λέω αυτό επειδή εδώ μέσα θα βρουν τι σημαίνει «ΑΝΑΝΕΩΣΗ», ανανέωση ΕΙΔΟΥΣ, μέσα από έναν καλλιτέχνη. Όχι νέα μόδα, νέο ρευμα, νέα τάση, μα το πως βγαινει ένας νέος άνθρωπος με ανανεωτική διαθεση πάνω σε ένα είδος.