Επιτέλους κέρδισε στη Νο7 υποψηφιότητα του. Κέρδισε τον εαυτό του στο «Παιχνίδι της μίμησης». Ενδιαφέρον ότι αυτή η μουσική προκρίθηκε έναντι της άλλης, την βρήκαν πιο συμμετέχουσα στο έργο, πιο «πρωτ6οβουλιακή», κάτι σαν άλλη εκδοχή σχολής Μαντσίνι αφού ένα τέτοιο τόνο επιζητούσε και το έργο.

Κι έτσι τα Οσκαρ του έργου του Γουές Αντερσον γίνονται 4  ,όπου δίπλα στα αισθητικά (σκηνικα, κοστούμια, μακιγιάζ) προσμετράται κι η μουσική ως απόλυτοι «φορείς» του σκηνοθετικού-σεναριακού ύφους