Ανακοινώθηκαν συγκεντρωτικά οι «ΒΡΑΧΕΙΕΣ ΛΙΣΤΕΣ» δέκα κατηγοριών από την ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ της ΑΜΕΡΙΚΗς, των OSCAR δηλαδή
Αφού η Ακαδημία τις θέλει στο προ-οσκαρικό γίγνεσθαι, μαζί με τα ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ και τα BAFTA, για διαφορετικους λόγους το καθένα, ας τις βάλει κι ο PANTIMO.GR στο αρχείο του.
«ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ» μετά τους Κριτικούς Νέας Υόρκης παίρνουν με το μέρος τους και το NATIONAL BOARD OF REVIEW και δείχνουν ότι από μεριάς κριτικής εχουν την πρωτοκαθεδρία
Οι κριτικοί ης Νέας Υόρκης έκαναν την επιλογή τους, κι όπως θα δούμε τα μοίρασαν. Κι έχει πολύ ενδιαφέρον για το θα γίνει παρακάτω κι εννοώ στα Oscar.
Για την πολυσυζητημένη «ΑΝΑΝΕΩΣΗ» ως επιτακτική ανάγκη, σας τα έγραφα εδώ και πολύ καιρό, κι αυτή τελικά σφράγισε τα φετινά Oscar: H αναζήτηση διεύρυνσης των ορίων του Συστήματος με την προσθήκη και την υιοθέτηση νέων πραγμάτων. Τη στιγμή που τα παραδοσιακά , σε αυτή τη φάση δεν ικανοποιούν την ανάγκη και με το γεγονός ότι το σινεμά έχει μπερδευτεί πολύ στα τελευταία χρόνια, με τις αλλαγές που συντελούνται. Με τις πλατφόρμες, με την «καταπόνηση» της αίθουσας, με την τεχνολογία, με τις αλλαγές των συνηθειών…Με την παραγωγή ψυχαγωγικού υλικού για κατ’ οίκον ψυχαγωγία, ή για…κατ’ οίκον κράτηση, όπως ορίστηκε από την πανδημία η οποία επηρέασε πολύ το σινεμά.
Θα το επαναλάβω- θα το επαναλαμβάνω- για να είμαι ακριβέστερος- στο να γίνει κατανοητό το περί «Καλύτερης Ταινίας» και μην τα μπερδεύουν με το Α’ Βραβείο κάποιου Φεστιβάλ. Δεν έχουν σχέση μεταξύ τους.
Φέτος, το ψυχαγωγικό παντρεύεται με το ευρωπαϊκου τύπου «καλλιτεχνικό». Γράφω σχεδόν κάθε χρόνο για αυτό που συμβαίνει με το ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ως είδος, για το ποιος είναι ο στόχος του, για το ως που αντέχονται τα πειράματα του, για την παραδοχή ή όχι ότι είναι ψυχαγωγία των παιδιών και κατεπέκταση για το αν έχουμε το δικαίωμα οι ενήλικες- οι κινηματογραφιστές στη συγκεκριμένη περίπτωση, άρα οι Ακαδημίες ως τελικοί κριτές- να αποστερήσουμε από τα παιδιά μία Τέχνη που είναι καμωμένη για αυτά, Βέβαια, ο αντίλογος μιλάει και για έκφραση μέσα από το κινούμενο σχέδιο κι αυτό φαίνεται στην Ευρώπη όπου ναι μεν οι καλλιτεχνικοί πειραματισμοί ενηλίκων πάνω στο είδος καλά κρατούν, όμως, τα μικρά παιδιά και τα παιδιά γενικότερα, σε όλες τις ευρωπαϊκες χώρες με αμερικάνικα κινούμενα σχέδια ψυχαγωγούνται, η ευρωπαϊκή βιομηχανία δεν έχει καταφέρει να γίνει ανταγωνιστική πάνω στο είδος. Όμως η σύζευξη μπορεί να συμβάλλει στη διεύρυνση αυτών των ορίων. Κι όταν λέμε «σύζευξη» εννοούμε το ατόφιο παραμύθι με κάποιο ψάξιμο στην έκφραση. Ο «Πινόκιο» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο , με τον οποίο θα ξεκινήσουμε ως αλφαβητική προϋπόθεση είναι ένα τέτοιο.
Το πόσο οι ερμηνείες εξαρτώνται από το έργο, είναι κάτι που έρχεται να μας διδάξει η φετινή χρονιά κι έχει επιλέξει την κατηγορία του Α’ Γυναικείου Ρόλου για να γίνει σωστά το μάθημα.
Τα 4 εναπομείναντα Σωματεία άνοιξαν τους φακέλους τους κι ανακοίνωσαν τα ονόματα των νικητών τους. Δίνοντας έτσι το επίσημο «τέλος» της προ-οσκαρικής περιόδου. Και περιμένουμε να δούμε πόσα από αυτά θα επαληθευθούν και στα Oscar.Θα τους «εξετάσουμε» με τη σειρά ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων τους.
Όσοι παρακολουθούν τα ακαδημαϊκά, αναλυτικά αφιερώματα του PANTIMO έχουν αντιληφθεί τι σημαίνει κινηματογραφικό τραγούδι κι ότι το τραγούδι στο σινεμά γίνεται κι εξετάζεται με κινηματογραφικούς όρους. Κι όχι δισκογραφικούς. Ετσι κι αλλιώς υπάρχουν τα αφιερώματα από το 2015 στα οποία μπορεί να ανατρέχει κάποιος και να κοιτάζει τις αναλύσεις και να εμπλουτίζει τις γνώσεις του πάνω στο σινεμά ώστε να μην επαναλαμβάνω, απλώς να υπενθυμίζω.