Κυριολεκτικά σαρωτική ήταν η επιτυχία της γερμανικής ταινίας «ΟΥΔΕΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ» στα βραβεία της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου-Τηλεόρασης, τα γνωστά ως BAFTA.
Και τα συμπεράσματα είναι συναρπαστικά για το πως παίζεται το παιχνίδι της Βρετανικής Ηγεμονίας, όπως αλλού έτσι κι εδώ.
Από την ώρα που ξεκίνησαν οι απονομές των Σωματείων, το «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ» των ΝΤΑΝΙΕΛ ΚΟΥΑΝ και ΝΤΑΝΙΕΛ ΣΑΪΝΕΡΤ μαζεύει τρόπαια ακόμα κι από σωματεία που δεν ήταν ο κλαδικός εκπρόσωπος υποψήφιος στα Oscar. Όπως είχε συμβεί με τους set decorators, όπως συνέβη και με τους Art Directors, όπως θα διαβάσετε πιο κάτω…. Χτες οι Σκηνοθέτες επισημοποίησαν την Υπεροχή
Υποψήφιο για το ΔΙΕΘΝΕΣ OSCAR, εκπροσωπεί το ΒΕΛΓΙΟ κι αρχίζω κάπως απότομα λέγοντας ότι στον όγκο της παραγωγής του γερμανικού «Ουδέν νεώτερον απο το δυτικόν μέτωπον» μπορεί να αντιπαρατεθεί το βάθος των συναισθημάτων ετούτου εδώ.
Το οποίο προέρχεται από θεατρικό έργο ενός πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα το καλοκαιρι του 1959, για τον οποίο η «ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ» (Ελένη Ουράνη), ο φόβος κι ο τρόμος της κριτικής, έγραψε στη ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, σε λογοτεχνικό έντυπο ιερουργούσε το κριτικό ίνδαλμα του υποφαινόμενου, «θα το ζήλευε η Αγκαθα Κρίστι». Και λέει κι άλλα πολλά η αυστηρή κριτικός, που καλωσορίζει το νέο συγγραφέα ,ο οποίος λεγόταν ΝΙΚΟΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ.
Δείτε λίγο τα σενάρια, προσέξτε τους ρόλους που προέρχονται από αυτά, παρακολουθείστε τη σκηνοθετική κατεύθυνση που δίνουν οι συγγραφείς των σεναρίων , μια και φέτος έχουμε πλήρη ταύτιση των δύο ιδιοτήτων, καθώς και την περίπτωση της επισήμανσης κάποιου, μέσα από ένα έργο μικρό, που κατά τα λοιπά δεν έπαιζε η ταινία του στα μεγάλα γήπεδα.
"ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ" και στα ΔΥΟ Σωματεία ο «ΠΙΝΟΚΙΟ» του Ντελ Τόρο.
Πάμε πάλι- όπως κάθε χρόνο: Η ΜΟΥΣΙΚΗ στον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ είναι για να «ΒΛΕΠΕΤΑΙ» κι όχι για να ακούγεται.. Δεν είναι ραδιόφωνο, δεν είναι δισκογραφία. Το score πρέπει να εξυπηρετεί κινηματογραφικά την αντίληψη, την σκηνοθετική αντίληψη της ταινίας μέσα από τη μουσική. Η φετινή 5άδα είναι ένα καλό τέτοιο μαθηματάκι, περί της κινηματογραφικότητας της Μουσικής, για όσους, φυσικά, θέλουν να το πάρουν… Οι υπόλοιποι θα συνεχίζουν να μιλάνε για…soundtrack και θα νομίζουν τη μελωδία από μόνη της…Δεν είναι όμως Φεστιβάλ Μουσικής. Την Κινηματογραφική Μουσική για να την καταλάβουμε πρέπει να τη δούμε στην ταινία. Με το να βάλουμε να τα ακούσουμε στο cd , κινηματογραφικό συμπέρασμα γύρω από τη Μουσική δεν βγαίνει.
Δίνουν και κάτι «ψιλούλι» στην «TA’R» και στο «TOP GUN :MAVERICK»
Όπως αποδίδεται νοηματικά το «production design» ή το παλαιότερο «art direction» που δεν είναι ούτε «σχεδιασμός παραγωγής» στην αυτολεξεί μετάφραση του πρώτου ούτε «καλλιτεχνική διεύθυνση» στην περίπτωση του δεύτερου..Οπως και το «Best PICTURE» είναι «Καλύτερη ΤΑΙΝΙΑ»…Κι όχι.. «εικόνα» όπως την μεταφέρουν στις αυτολεξεί …. περιπτώσεις.
Το πρώτο ΣΩΜΑΤΕΙΑΚΟ βραβείο απονεμήθηκε χτες Σαββατο κι είναι από Μακιγιέρ-Κομμωτές