Pantimo
Για το πώς διαχωρίζονται οι supporting από τις πρωταγωνίστριες (ή τους πρωταγωνιστές, στο ανδρικό φύλο) το έχω γράψει πολλές φορές και το επαναλαμβάνω: Από τη θέση που κατέχουν στο Σενάριο. Από εκεί ορίζονται. Το επισημαίνω σε τούτη την κατηγορία επειδή υπάρχουν δύο ηθοποιοί από την «Ευνοούμενη» του Λάνθιμου, οι οποίες έχουν προκριθεί σε αυτή την κατηγορία (Εμμα Στόουν, Ρέιτσελ Βάις) ενώ υπάρχει και μία τρίτη από την ίδια ταινία, η Ολίβια Κόλμαν που είναι στην κατηγορία Α’ γυναικείου κι η ιστορία αφορά ένα «τρίο». Πως γίνεται λοιπόν εδώ ο διαχωρισμός;
Pantimo
Το πρώτο πράγμα που καλούμαστε να ξεκαθαρίσουμε γύρω από τη ΜΟΥΣΙΚΗ είναι πως Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ «ΒΛΕΠΕΤΑΙ», ΟΧΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ…
Pantimo
Πάμε και σε μία πρωταγωνιστική κατηγορία. Τονίζω το ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ διότι, σε αυτή την κατηγορία, μέρος της ερμηνείας είναι και το ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΛΙΚΙ. Να επιβάλει ο Ηθοποιός, ρόλο και παρουσία μαζί, αφού είναι κατηγορία leading actor, δηλαδή που σηκώνει την ταινία στους ώμους του και κρίνεται διαφορετικά, αξιολογείται διαφορετικά, από την ερμηνεία του άλλου που «στηρίζει», τυ supporting δηλαδή. . Αυτό δεν σημαίνει υποχρεωτικώς «σταρ», σημαίνει, όμως, πως ακόμα κι ο ρολίστας που αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο, στα πλαίσια της ερμηνείας οφείλει να έχει πετύχει αυτή την «επιβολή». Αν τον «καταπιεί» το σύνολο, όσο κι αν απόδωσε σωστά τον χαρακτήρα, κάτι δεν ολοκληρώθηκε .
Pantimo
Η δεύτερη φετινή κατηγορία με ελληνικό ενδιαφέρον λόγω παρουσίας ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΝΘΙΜΟΥ αν και με βρετανική παραγωγή κ όχι ελληνική – η άλλη ανάλογη είναι του ΜΟΝΤΑΖ λόγω υπογραφής ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑYΡOΨΑΡΙΔΗ, από την ίδια ταινία, δηλαδή την «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ».
Pantimo
Και πρώτα από όλα την ΕΙΔΗΣΗ, μια και στη ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ που εγώ διδάχτηκα από τους μεγάλους δασκάλους μου στα ωραία χρόνια του Τύπου, μιλούσε για αξιολόγηση του γεγονότος κι όχι το να γράφει ο καθένας τις επιθυμίες του ή τα μίση του. Αυτά περί του «σάρωσε ο Λάνθιμος» ή η «Ευνοούμενη» θα ήθελαν ένα άλλο χειρισμό από εκείνη τη δημοσιογραφία. Η «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ» ΣΑΡΩΣΕ –Ο ΛΑΝΘΙΜΟΣ ΗΤΤΗΘΗΚΕ» θα ήταν το πιο ενδεδειγμένο, αν και στο ρήμα «σάρωσε» θα έπρεπε να προβλεφθεί κι ο λεπτομερής διαχωρισμός ότι «Η «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ ΣΑΡΩΣΕ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ». Αν μιλάμε για Δημοσιογραφία κι αν θέλουμε να δίνουμε στον κόσμο ακριβείς πληροφορίες κι όχι προπαγανδίζουσες συμπάθειες ή αντιπάθειες.
Pantimo
Και πρώτα από όλα την ΕΙΔΗΣΗ, μια και στη ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ που εγώ διδάχτηκα από τους μεγάλους δασκάλους μου στα ωραία χρόνια του Τύπου, μιλούσε για αξιολόγηση του γεγονότος κι όχι το να γράφει ο καθένας τις επιθυμίες του ή τα μίση του. Αυτά περί του «σάρωσε ο Λάνθιμος» ή η «Ευνοούμενη» θα ήθελαν ένα άλλο χειρισμό από εκείνη τη δημοσιογραφία. Η «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ» ΣΑΡΩΣΕ –Ο ΛΑΝΘΙΜΟΣ ΗΤΤΗΘΗΚΕ» θα ήταν το πιο ενδεδειγμένο, αν και στο ρήμα «σάρωσε» θα έπρεπε να προβλεφθεί κι ο λεπτομερής διαχωρισμός ότι «Η «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ ΣΑΡΩΣΕ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ». Αν μιλάμε για Δημοσιογραφία κι αν θέλουμε να δίνουμε στον κόσμο ακριβείς πληροφορίες κι όχι προπαγανδίζουσες συμπάθειες ή αντιπάθειες.
Pantimo
Στα χτεσινά βραβεία του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ βγήκε μια ετυμηγορία με περισσό ενδιαφέρον. ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ανέδειξαν την εργασία του Πολωνού ΛΟΥΚΑΣΤΣ ΖΑΛ στην ταινία του ΠΑΒΕΛ ΠΑΒΛΙΚΟΦΣΚΙ «ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ»
Pantimo
Ωρα και για σεναριακή κατηγορία. Πιάνουμε το ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ επειδή υπάρχει έμμεσα ελληνικό ενδιαφέρον λόγω σκηνοθεσίας Λάνθιμου- την «Ευνοούμενη» εννοώ.
Pantimo
Μπαίνουμε σιγά σιγά και στις ερμηνευτικές κατηγορίες, πιάνουμε σήμερα τον β’ ανδρικό ή supporting, όπως τον λένε οι Αμερικάνοι, που είναι κι ο σωστός όρος, όπως έχω αναφέρει πολλές φορές. Κι επειδή , η κατηγορία αυτή είναι σαν την αλήστου μνήμης…. Β’ ΑΘΗΝΩΝ, που περιλαμβάνει απεραντοσύνη, από ρόλο της μιάς σκηνής μέχρι συμπρωταγωνιστικό, η φετινή πεντάδα δίνει τη δυνατότητα, σε όποιον θελήσει να ασχοληθεί περαιτέρω, να το καταλάβει καλύτερα.
Pantimo
Τα blockbusters έχουν και φέτος την απόλυτη κυριαρχία στην κατηγορία αυτή, που είναι κι η κατηγορία τους και που , όπως έχω εξηγήσει και κατά το παρελθόν, ουσιαστικά σε αυτό το βραβείο «προσμετρείται» και το ποιο από τα blockbusters είναι το πιο αποδεκτό ως σύνολο. Κι αυτό εκδηλώνεται μέσω των εφφέ. Διότι, λίγο έως πολύ, όλα αυτά τα φιλμ έχουν πολύ καλά οπτικά εφφέ. Στο τέλος, όμως, εκείνο που μετράει περισσότερο είναι είτε η λειτουργικότητα (περίπτωση «Ex machina» όπου το εφφέ στήριζε σενάριο κι όχι… όγκο) είτε η ξεχωριστή έμπνευση πάνω σε κάτι.