Η ταινία είναι ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ και «φτωχή», η μάλλον καταλήγει απογοητευτική επειδή ακριβώς είναι «φτωχή». Πρώτον και κύριον , ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ, δεύτερον ως σκηνοθετική και γενικότερη διαχείριση ιστορικής παραγωγής.
Αυτό που πρέπει καταρχάς να θυμόμαστε είναι πως το ΗΧΗΤΙΚΟ ΜΟΝΤΑΖ κατάγεται από τα ΗΧΗΤΙΚΑ ΕΦΦΕ. Ετσι λεγόταν αρχικά η κατηγορία- BEST SOUND EFFECTS, αργότερα προστέθηκε δίπλα ακριβώς και το EDITING κι έγινε SOUND EFFECTS EDITING και στη συνέχεια, ως τις μέρες που ζούμε, έδιωξαν τη λέξη «εφφέ» και κράτησαν το ΗΧΗΤΙΚΟ ΜΟΝΤΑΖ.
Το SOUND MIXING εξετάζουμε σήμερα, αυτό που παλιά λεγόταν σκέτο SOUND ή και SOUND RECORDING. Τα τελευταία χρόνια από την ώρα που το Οσκαρ ηχητικών εφφέ μετονομάστηκε σε sound editing, άρχισαν και τα μπερδέματα γύρω από τον ήχο. Μπερδέματα για τους θεατές, όχι για όλους αυτούς που δουλεύουν στον ήχο και που έχουν αναδείξει του κόσμου τις εξειδικεύσεις.
Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι η ταινία παρακολουθείται ευχάριστα! Να ξεκαθαρίσω όμως κι ότι αρχίζει και τελειώνει σε μια συγκεκριμένη χρονιά του αλησμόνητου κωμικού διδύμου, στο έτος 1953, όταν βρίσκονται στην απόλυτη παρακμή τους κι ύστερα από 4 χρόνια ο «Χοντρός» πεθαίνει- ο Ολιβερ Χάρντυ, ο «Ολι» όπως τον έλεγαν
Είναι το production design. Αυτό που αυτολεξεί κακοποιούν στη μετάφραση ως «σχεδιασμός παραγωγής». Αλλα αντ’ άλλων. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Όπως επίσης και παλιότερα το έλεγαν «art direction» κι εδώ το μετέφραζαν «καλλιτεχνική διεύθυνση» λες κι επρόκειτο για… καμπαρέ. Οι αυτολεξεί μεταφράσεις που σε πεθαίνουν. Θα το επαναλαμβάνω κάθε χρόνο. ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ είναι ο όρος διότι αυτή είναι κι η ουσία του. Επειδή εδώ περιλαμβάνονται τα πάντα, από set εντός πλατώ μέχρι κι οι επιλογές τοπίων στις οποίες είτε θα κάνει παρέμβαση ο σκηνογράφος με τον set decorator και τους λοιπούς συνεργάτες, είτε θα το κρατήσει «γυμνό», ως επιλεγμένο τοπίο για τις σκηνογραφικές ανάγκες της ταινίας. Διότι το σινεμά δεν είναι θέατρο ώστε σκηνικό να θεωρείται μόνο το set της Σκηνής. Επίσης, υπενθυμίζω ότι στα σκηνικά περιλαμβάνονται κι όλα τα «γκάτζετ» και τα αντικείμενα και βέβαια, πριν από όλα, το ΧΡΩΜΑ, μια κι αυτός που το επιλέγει, το κυρίαρχο χρώμα της ταινίας δηλαδή, είναι ο σκηνογράφος, ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΣ, ο production designer. Δηλαδή με άλλα λόγια, το ύφος και το στήσιμο μιάς ταινίας ξεκινά από την κατηγορία αυτή. Η φετινή πεντάδα μας δίνει τη δυνατότητα να πούμε αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα για αυτή την κατηγορία, μέσα από αυτά που οι εκπρόσωποι του κλάδου προέκριναν ως ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ της χρονιάς.
Κάνω ξεχωριστά αυτή την ανάρτηση για όποιον θέλει να συμβουλεύεται περί των υποψηφιοτήτων ΟΛΩΝ των κατηγοριών. Χωρίς συνοδεία κειμένου
Καταρχάς έχουμε μεγάλη χαρά , για τον ΓΙΩΡΓΟ ΛΑΝΘΙΜΟ και τον ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΥΡΟΨΑΡΙΔΗ (ο υποφαινόμενος έχει και προσωπική χαρά για τον δεύτερο με τον οποίο γνωριζόμαστε από παιδιά και ξέρω τη ΣΠΑΝΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ) που μπήκαν στη πεντάδα των Οσκαρ, προτάθηκαν ο πρώτος για τη ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ, ο δεύτερος για το ΜΟΝΤΑΖ , αμφότεροι για την «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ». Η οποία «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ» τίθεται επικεφαλής, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ «ROMA» του ΑΛΦΟΝΣΟ ΚΟΥΑΡΟΝ, με 10 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ εκάστη. Τις περισσότερες από όλες τις άλλες ταινίες.
..Και λυπάμαι περισσότερο τον ΓΟΥΙΛΕΜ ΝΤΑΦΟ, ειδικά την Τρίτη 22 Ιανουαρίου που θα ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες των Οσκαρ αν δεν θα είναι εκείνος μέσα, που ενώ είναι έτοιμος Βαν Γκονγκ, η φυσιογνωμία του καταλήγει στον απόλυτο Βαν Γκονγκ, τον μέγα Φλαμανδό ζωγράφο, η ευαίσθητη ματιά του κι η ασκητική φυσιογνωμία του τον έχουν προετοιμάσει πλήρως για αυτό το χαρακτήρα, δεν του έχουν γράψει ρόλο για να παίξει. Κι έτσι κυκλοφορεί ως φυσιογνωμία Βαν Γκόνγκ χωρίς ρόλο Βαν Γκονγκ. Γι αυτό κι ανησυχώ και λυπάμαι αν θα υπάρξει δυσάρεστη έκβαση…
Ωστόσο, κι η «ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ» δεν τα πήγε άσχημα, έφυγε με ΤΕΣΣΕΡΑ βραβεία, ένα εκ των οποίων είναι της ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
Με το δεξί, μπαίνει το «ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ» του ΠΗΤΕΡ ΦΑΡΕΛΙ στην επίσημη οσκαρική κούρσα του 2019.