Αν και ξεκινά με την «Τζόαν Κρώφορντ» κι εισάγει το θέμα τα σχέσης με τα παιδιά της, κάτι που υπέδειξε δειλά το δεύτερο επεισόδιο αρχίζοντας από την «Μπέττυ Ντέηβις» και τη σχέση της με τη δική της κόρη, εν τούτοις γρήγορα καταλαβαίνουμε πως το επεισόδιο αυτό θα μας πάει αλλού.

Από το κινηματογραφικό μου πόστο μιλώντας, θα ήθελα να επισημάνω το εξής: Ότι θέατρο και σινεμά πηγαίνουν παράλληλα παρά τις μεταξύ τους διαφορές. Και τούτο, επειδή, ξεκινώντας από τη δραματουργία, στον ίδιο αριστοτελικό ορισμό στηρίζονται αμφότερα. Κι αν προχωρήσουμε θα δούμε να υπάρχουν κι η φωτογραφία που στο θέατρο είναι οι φωτισμοί κι η ατμόσφαιρα, η σκηνογραφία, η ενδυματολογία, το μακιγιάζ, φυσικά η ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ κι η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ, που από το θέατρο τη δανείζεται κι ο κινηματογράφος, τουλάχιστον στην ελληνική του ορολογία.. ΚΙ έμενε μόνο το ΜΟΝΤΑΖ. Ως κατεξοχήν κινηματογραφικό στοιχείο.

Η ταινία είναι η καινούργια των αδελφών Νταρντέν. Δεν ήρθε με καλά μαντάτα από την Ευρωπαική Ακαδημία, δεν τα κατάφερε στα προκριματικά.

Σε ένα είδος μάλιστα που οι Ιταλοί δεν είχαν στο παρελθόν μεγάλες επιδόσεις, το ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ή ...ΦΙΛΜ ΝΟΥΑΡ όπως θέλουν να το λένε οι….. σινεφίλ. Όμως στα τελευταία χρόνια , μια νεώτερη γενιά σκηνοθετών, στρέφεται προς αυτό με εξαιρετικά αποτελέσματα, αρχής γενομένης από το «ROMAΝZO CRIMINALE», που ήταν ταινία-σταθμός στο είδος

Παρόλο ότι είναι ο πιο «ανανεωτικός» από τους άλλους που ξέρουμε αλλά στην Τέχνη, στην οποιαδήποτε μορφή της, μετρά το αποτέλεσμα.

Κι επειδή δεν συνηθίζεται στον ελληνικό Τύπο, όλων των Μέσων, κριτική επεισοδίου, «ιντριγκάρομαι», μια και ξεκίνησα να βλέπω τη σειρά, να το δω από αυτή τη σκοπιά το θέμα.

…Και καθυστερούσα να πάω, διότι δεν είμαι και fanτων «Χ men» αλλά από την άλλη όφειλα να το δω, να έχω ενημέρωση και βρέθηκα ενώπιον σχεδόν ενός «θαύματος».

Προσέξτε, λέω «τα ΔΙΠΛΩΜΕΝΑ», όχι «Τα ΑΝΑΔΙΠΛΩΜΕΝΑ». Κι αυτό, επειδή με ΧΑΡΑ είδα ότι μία ΗΤΤΑ ήταν αρκετή για να δώσει σήμα για περαιτέρω πετάγματα.

Από όλες τις ταινίες που έφτασαν στην πεντάδα του Οσκαρ Πρωτοτύπου Σεναρίου, αυτή ήταν η πιο αδύναμη. Το ίδιο θα έλεγα και πέρσι για το «Straight Outta Compton» και για πολλά επίσης αν ανατρέξω στο παρελθόν και μείνω σε αυτή την κατηγορία.

Ενέδωσα κι εγώ στην παρακολούθηση μίνι σειρών με την ιδιότητα του κριτικού. Ας όψεται το «FEUD» που κάθισα να το δω από περιέργεια κι έμεινα να το χαζεύω. Κι έτσι, θα γράψω κανονική κριτική ανά επεισόδιο. Λυπάμαι μόνο που μεταδίδεται από δύο συνδρομητικά κανάλια, κι από COSMOTETV κι από NOVA, διότι αμφότερα έχουν στον «αέρα» τους το κανάλι FOX, και δεν μπορεί να έχει πρόσβαση περισσότερος κόσμος.