Ταλεντάρα η ΝΤΕΜΠΥ. Ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια, εξαιρετική κομεντιέν, showwoman, αρτίστα. Και καλή μάνα. Στα πλαίσια που το Χόλυγουντ τους αφήνει χρόνο να ασχοληθούν με τα παιδιά τους. Γι αυτό και μου φαινόταν ότι θα άντεχε δύσκολα τον χαμό της Κάρι, της Κάρι Φίσερ, της κόρης της
Με την οποία είχαν εξαιρετική σχέση παρόλο ότι δεν έλειπαν, τουλάχιστον στο παρελθόν, κι οι μεταξύ τους προστριβές, αλλά ήταν πάντα κοντά.
Το βράδυ της Παραμονής Χριστουγέννων, όπως είχα βγει στην Αθήνα, και περίμενα να δω κόσμο και κίνηση, που δεν είδα, το μυαλό μου έφυγε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής με το ταξί, στη ΜΑΛΕΚΟΝ. Στη μεγάλη παραλιακή λεωφόρο της ΑΒΑΝΑΣ. Με τη διάθεση να έβλεπα κόσμο και πλήθη. Ηταν η στιγμή που σηματοδοτήθηκε ότι έπρεπε να ξαναπιάσω το ταξίδι της Κούβας, που το «διέκοψα» προσωρινά, αφενός με τον θάνατο του ΦΙΝΤΕΛ κι αφετέρου με τη σωρεία κινηματογραφικών θεμάτων , που πάντα ενσκήπτουν τον Δεκέμβριο- ταινίες και προ-οσκαρική κατάσταση. Το σήμα ελήφθη. Και διακτινίζομαι εκ νέου στην Κούβα.
Καλά τα Mojitos και το πρώτο στέκι που έκανε διάσημο ο Χεμινγουέι για την πρώτη σου νύχτα στην Αβάνα. Όμως τι θα κάνεις στην πρώτη μέρα κι από πού θα αρχίσεις; Πριν νυχτώσει και πάλι και πάρεις σβάρνα τα επόμενα στέκια του Χεμινγουέι αλλά και της ίδιας της πόλης που συνδυάζει όλα αυτά που ανακαλύπτεις ότι συνδυάζει και που θεωρητικά μπορεί και να μην πολυταιριάζουν μεταξύ τους. Ειδικά, αν έχεις στο μυαλό στερεότυπα και δεν βλέπεις αυτό που ισχύει μπροστά σου αλλά εκείνο που είχες στο μυαλό σου πριν από το ταξίδι κι εξακολουθείς να λές ότι το «βλέπεις».
Το νυχτέρι στην Αβάνα ξεκινά από την «BODEGUITA DEL MEDIO», «La bodeguita del medio», την «αποθηκούλα (ή την..."ταβερνούλα") στη μέση του δρόμου». ΚΙ είναι αφετηρία πολλαπλή. Από τη μια σε οδηγεί στα νυχτοπερπατήματα της κουβανικής πρωτεύουσας κι από την άλλη σε πάει κατευθείαν στον ΧΕΜΙΝΓΟΥΕΙ, που γίνεται νυχτερινός (αν θέλεις και ημερήσιος) οδηγός σου. Και βέβαια και στο ΜΟΧΙΤΟ.
Είχα κάνει εκτενή αναφορά στο κεφάλαιο 3 από το ταξίδι της Κούβας για το πώς έχει εκεί η Υγεία και για όλο το πλαίσιο που σχηματίστηκε μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης και τους έφερε στο σημείο «αμήν». Στο τωρινό δημοσίευμα θα αναφερθώ και σε άλλα ώστε αυτό το πλαίσιο να γίνει περισσότερο κατανοητό, πριν βγούμε στις νυχτερινές βόλτες αλλά και στις… ημερήσιες. Ωστε να πάρουμε γεύση τόσο από τη νύχτα όσο κι από τη μέρα.
Ή…. ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΚΙ ΟΣΑ ΕΜΑΘΑ
Το ταξίδι ξεκίνησε πολύ «κινηματογραφικά». Με νυχτερινή πτήση- μεταμεσονύκτια!- για Μόσχα.
Δεν ξέρω πόσο καιρό θα μας πάρει, από πλευράς αριθμού κειμένων εννοώ, για να πούμε όλα αυτά που είδα , έζησα κι ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ (το τονίζω το ρήμα) στην Κούβα. Διότι το ρήμα «ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ» είναι ίσως το πιο κυρίαρχο από όσα με συνοδεύουν μετά την 18ήμερη παραμονή μου εκεί.
Κι ερχόμαστε στο β’ μέρος που ετοιμάζεται να γίνει θιασάρχης και να το δει και λίγο παραπέρα στα κινηματογραφικά. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη θα βρεθεί αντιμέτωπη με την «Αλίκη Βουγιουκλάκη». ΚΙ εδώ είναι το ΚΟΜΒΙΚΟ σημείο. Για το οποίο δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Διότι έτσι και σε βάλει στο μάτι η επιτυχία, δεν μπορείς να την αποφύγεις εκτός αν θες να αυτοκτονήσεις. Κι αυτό ισχύει για όλους και για όλα κι όχι μόνο για την Αλίκη.