Blog (175)
Pantimo
Το «ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΡΕΣΙΤΑΛ» είναι αυτό που λέγεται «VANYA», το έγραψε ο Βρετανός (με ιρλανδικές ρίζες ) ΣΑΪΜΟΝ ΣΤΗΒΕΝΣ, με ένα στοχασμό πάνω στον «Θείο Βάνια» του Τσέχωφ και τον μετέβαλε σε έργο του ενός προσώπου. Δεν διάλεξε όμως τον θείο Βάνια ή τον γιατρό Αστροφ από το τσεχωφικό έργο, για να τον μετατρέψει σε μονόλογο. Πήρε ΟΛΟ το τσεχωφικό έργο, το συγκεκριμένο τσεχωφικό έργο, και το ξανάγραψε, στη βάση ενός ρεσιταλ , για να παιχθεί από ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΗΘΟΠΟΙΟ. Και στην ελληνική παράσταση, ο «κλήρος» έπεσε στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΜΙΧΟ κι ήταν πραγματικά ΠΡΩΤΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΧΕΙΟΥ, τόσο για τον ίδιο όσο και για το έργο αλλά και για το «θέατρο- ρεσιταλ»
Pantimo
Είναι το υπέροχο έργο που ξέρουμε αλλά με άλλο, εντελώς διαφορετικό περιτύλιγμα
Pantimo
Οι «ΑΓΡΙΟΙ» του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΛΟΥΜΠΗ είναι το αναφερόμενο κι ομολογώ ότι πρόκειται για πολύ δυνατό κομμάτι του ρεαλιστικού θεάτρου, σε όλα τα επίπεδα.
Και βασικά ξεκινάμε από το γράψιμο. Το θέμα καταρχάς, τους χαρακτήρες στη συνέχεια και φυσικά στη δομή, στη φόρμα επίσης
Pantimo
Κάθε τόσο ακούμε και μιλάνε , και με περισπούδαστο ύφος, για «διαχρονικότητες», και «σε πέντε χρόνια ποιος θα το θυμάται; «κλπ. Αυτό δεν είναι καινούργιο. Είναι σύμπτωμα του κάθε ενεστώτα που δεν σέβεται τον εαυτό του, λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης. Τα έργα του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ είτε εκείνα που έγραψε με τον ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟ είτε με άλλους συνεργάτες είτε μόνος του, καθως κι οι ταινίες που εκανε σε δικα του σεναρια είτε διασκευασμένα από το δικό του θέατρο είτε γραμμένα απευθείας για την οθόνη, έχουν δώσει την απάντηση προ πολλού.
Pantimo
Αυτή είναι που πάνω από όλα μένει και παίρνεις μαζί σου φεύγοντας. Βέβαια, συνεπικουρούν κι άλλοι συντελεστές και θα τους αναφέρω παρακάτω. Όμως η παράσταση γίνεται δική της. Λέω η «παράσταση» κι όχι το «έργο» διότι περί του έργου έχω κάποιες ενστάσεις που αφορούν σε προσωπικά, ιδεολογικά περί θεάτρου ζητήματα. Όμως ο τρόπος με τον οποίο το ανέβασε ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΚΗΣ και παραπέμπει σε ένα λαϊκό θέαμα κάνει την παράσταση κάτι παραπάνω από ευπρόσωπη.
Pantimo
Το ερώτημα αφορά στο τρόπο ανεβάσματος από την ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ενός έργου, που στην «ορθοδοξη» μορφή του θα μπορούσε να είναι κι ετσι, θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς.
Pantimo
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2025: Η «ΜΑΧΗ», ΟΙ «ΔΟΚΙΜΑΣΤΡΙΕΣ», ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ «ΦΩΣ» ΚΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ…
Ενας πολύ προσωπικός και ιδιαίτερος απολογισμός από το Φεστιβαλ Θεσσαλονίκης 2025, είναι αυτός εδώ.
Pantimo
Αυτό που έγινε με την επιθεώρηση των ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ-ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ και μουσική ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ, στο «Ιδρυμα Σταυρος Νιάρχος», στη «Λυρική», ήταν από τις μεγαλύτερες ψυχαγωγικές και πνευματικές αλλά και συναισθηματικές χαρές, που έχω δοκιμάσει
Pantimo
Τρεις γυναίκες της οθόνης ερωτεύτηκα βλέποντας τες στο πανί, ως πιτσιρικάς και σε όλη τη δεκαετία της εφηβείας: Την ΤΖΕΗΝ ΦΟΝΤΑ, την ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ ΚΑΡΝΤΙΝΑΛΕ και την ΖΑΚΛΊΝ ΜΠΙΣΕ.
Για αυτό και την «τελετή» για την Κλαούντια, που μας έφυγε στα 87 της, θέλησα να την κανω με επισημότητα από το pantimo.gr κι όχι με ανάρτηση στο φβ. Ετσι, για τις ονειρώξεις της εφηβείας που η Κλαούντια εκπροσώπησε. Οι Ιταλοί την τονίζουν ως «Κλάουντια», έχουν έρωτα με την προπαραλήγουσα, εμείς στην απόδοση μας, τους τόνους τους ανεβοκατεβάζουμε, οι Γάλλοι μένουν σταθερά στη λήγουσα, οι Ισπανοί ανάλογα με το αν τελειώνει σε φωνήεν κι οι Αγγλο-Αμερικάνοι «συγχωνεύουν» και την κάνουν «Κλώντια».
Pantimo
Τι είναι αυτό που τον έκανε τόσο ξεχωριστό; Εχουν φύγει αμέτρητοι μεγάλοι καλλιτέχνες κι αγαπημένοι και συμπαθείς και δημοφιλείς που λάτρεψε κι εκτίμησε ο κόσμος. Αυτό του ΡΟΜΠΕΡΤ ΡΕΝΤΦΟΡΝΤ, είναι κάτι άλλο. Περισσότερο από όλα δηλώνει μια ΕΚΤΙΜΗΣΗ.