Pantimo
Είναι ΔΥΣΚΟΛΗ ταινία το «TÁR» γι αυτό και χρειάζεται ενός τύπου «ξεκλείδωμα». Όχι επειδή ο θεατής είναι ανεπαρκής ώστε να το καταλάβει αλλά επειδή μπορεί να αιφνιδιαστεί, μπορεί να περίμενε άλλο πράγμα και μέχρι να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είναι το έργο που βλέπει κι αν του αρέσει ή όχι, να έχει χάσει μεγάλο μέρος της επαφής του με το έργο κι από κει και μετά η σύνδεση μεταξύ τους να είναι..επισφαλής.’Η ακόμα κι αδύνατη
Pantimo
Και το σκηνοθετεί ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Τα ονόματα το μεταβάλουν σε ΓΕΓΟΝΟΣ
Pantimo
Η εν λόγω ταινία, ασιάτικη κι αμερικάνικη ταυτόχρονα, έχει κάνει την πιο ιδιαίτερη αίσθηση στον ετήσιο απολογισμό. Η αίσθηση αυτή βρίσκει οπαδούς, βρίσκει όμως κι απορημένους- όχι αναίτια. Ισως κι εναντιωμένους. Το θέμα είναι ότι τάραξε τα νερά κι αυτό την καθιστά ξεχωριστή.
Pantimo
Ναι, είναι ΕΜΠΕΙΡΙΑ αυτό που βλέπουμε κι έχει όλο να κάνει με την φαντασία του σκηνοθέτη (και σεναριογράφου της ταινίας) ΝΤΑΜΙΕΝ ΣΑΖΕΛ και προβάλλω και τον όρο ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ επειδή όλο αυτό βλέπεται πολύ ευχάριστα, ενίοτε μεθάει, εις πείσμα της μεγάλης διάρκειας του. Ισως και να μην καταλαβαίνεις το 3ωρο.
Pantimo
Η ταινία αυτή ξεκίνησε ως θεατρική οπερέτα. Των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, μόλις είχε ξεκινήσει η γόνιμη συνεργασία τους, , ο Σακελλάριος έκανε ως τότε ντουέτο κυρίως με τον Δ. Ευαγγελίδη. Η οπερέτα αυτή λεγόταν «ΦΤΕΡΟ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ» από την ελληνική απόδοση της άριας του Ριγολέτου , μια κι ο ήρωας είναι επίδοξος καλλιτέχνης της όπερας, η ηρωίδα, όμως, είναι «φτερό στον άνεμο/γυναίκας μοιάζει» όπως έλεγε η ελληνική απόδοση, αφου είναι κοκότα. Κοκότα πολυτελείας. «Σπιτωμένη» από πλούσιο κύριο , η οποία, όμως ερωτεύεται tον φτωχό μουσικο. Κι υπάρχει και το τρίτο πρόσωπο, η κοπέλα του μουσικού που του παραστέκεται…
Pantimo
Η Οδύσσεια ενός ράπερ είναι το θέμα της καινούργιας ταινίας του ΦΑΤΙΧ ΑΚΙΝ, του τουρκικής καταγωγής Γερμανού σκηνοθέτη, κι ο ράπερ αυτός είναι υπαρκτό πρόσωπο κι η ζωή του είναι ένα κανονικό ομηρικό έπος. Με προσφυγιά κι υπόκοσμο.
Pantimo
Ναι, θα μπορούσε να λέγεται κι έτσι. Διότι τι άλλο είναι παρά αυτό: "Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ"
Pantimo
Είναι «ΤΟ ΑΜΑΞΑΚΙ» της ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ σε σκηνοθεσία ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ και σενάριο ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ (συνυπογράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ) με τον ΟΡΕΣΤΗ ΜΑΚΡΗ. Επιβεβλημένο πλέον ως δραματικό ηθοποιό. Ως δραματικό πρωταγωνιστή
Pantimo
Χωρίς να μένει αμέτοχος σε όλο αυτό κι ο σκηνοθέτης, ο ΝΤΑΡΕΝ ΑΡΟΝΟΦΣΚΥ που τον αδικούν οι «θαυμαστές» του όταν κάνει κακές ταινίες και πάνε να τις παρουσιάσουν για αριστουργήματα ενώ ο άνθρωπος είναι μια αξία με δικαίωμα και στην κακή ταινία και στην αποτυχία. Για αυτό είμαι ευγνώμων στον Εργοκεντρισμό και στην Αριστοτελική Θεωρία διότι με έμαθαν να βλέπω το εκάστοτε έργο ως ΕΡΓΟ και μέσα από αυτό τη δουλειά των δημιουργών. Κι όχι ανάποδα ώστε να χάνω τον μπούσουλα και να είμαι εκτός κινηματογραφικής πραγματικότητας.
Pantimo
Το έργο είναι remake της ταινίας του ΑΚΙΡΑ ΚΟΥΡΟΣΑΒΑ «IKIRU» , που ήταν original σεναριο και τωρα το εχει αναλάβει στη διασκευή του ο ΚΑΖΟΥΟ ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ , του οποίου κι αν το όνομα δεν λέει, σίγουρα θα λένε «ΤΑ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ»