Κριτικές (998)
Pantimo
Ξεκινώ, από αυτή τη διευκρίνιση διότι όταν πάμε να δούμε ένα έργο και να γράψουμε για αυτό, αρχίζουμε από την ταυτότητα του. Και το συγκεκριμένο φιλμ μας το λέει εξ αρχής ότι βασίζεται σε μυθιστόρημα. Με ηρωίδα την Μαίριλυν Μονρόε κι όχι μια συγκεκριμένη βιογραφία.
Pantimo
Ένα έργο, τελικώς, ανάλαφρο είναι αυτό που κέρδισε τον «ΧΡΥΣΟ ΦΟΙΝΙΚΑ» στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ 2022, που είναι κι ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ Χρυσός Φοίνικας του Σουηδού ΡΟΥΜΠΕΝ ΕΣΤΛΟΥΝΤ, ενώ δεν πήραν ποτέ πρώτο ούτε ο Μπέργκμαν ούτε ο Ταρκόφσκι ούτε ο Κιζλόφσκι ούτε ο Μπερτολούτσι ούτε κανένας από τη «νουβέλ βαγκ»..Το αναφέρω επειδή υποτίθεται ότι στα Φεστιβαλ , με πρώτες τα Κάννες που επαίρονται για τις κατά καιρούς ανακαλύψεις τους, αναζητούν πρώτα το Δημιουργό, τον auteur κι ύστερα το έργο. Όχι βέβαια με τον τρόπο που το έθετε ο ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤ ΣΩ κι απαιτούσε συνέπεια των δυο αυτών μεταξύ τους, του Δημιουργού και του χαρακτήρα του ως αναπόσπαστο κομμάτι του έργου του..Όμως το τοποθετούσε διαφορετικά.
Pantimo
…..Κι οχι σκέτο, «Η γοητεία των Σταρ» , που είναι δεδομένο.
Pantimo
Ο τίτλος είναι ενδεικτικός του τι συμβαίνει με αυτή την ταινία, τόσο με την ίδια απέναντι στον εαυτό της όσο και με τους θεωρητικο-κριτικούς και δή εκείνους τους περί auteur που προσπερνούν ή αγνοούν τα είδη και τους κανόνες τους.
Pantimo
Θέλουν να «θάψουν» την ταινία, δεν έχουν, όμως, τη δέουσα κατάρτιση σύν το γεγονός ότι η ταινία δεν δίνει βάσεις για θάψιμο, και καταφεύγουν στο βιβλίο. Κι εκεί αποθεώνεται αυτή η έλλειψη κατάρτισης αφού μπλέκει βιβλίο με ταινία, τα οποία είναι ανόμοια πράγματα ώστε να συγκρίνονται μεταξύ τους. Απλώς, αυτό καλλιεργείται στο κοινό από δημοσιεύματα κι η εύκολη απόρριψη είναι πάντα ότι η ταινία κατέστρεψε το βιβλίο
Pantimo
Η περίπτωση αφορά στον Ιρανό ΑΣΓΚΑΡ ΦΑΡΑΝΤΙ, ο οποίος είναι περίπτωση. Είναι αυτό που λέμε Σεναριογράφος-Σκηνοθέτης κι ανήκει σε μια κατηγορία διαφορετική από τις άλλες πολλές της έννοιας σκηνοθέτης.
Pantimo
Από την αγαπημένη δική μας καλλιτέχνιδα του τραγουδιού, την ΑΡΛΕΤΑ, θα ξεκινήσω και θα σταθώ αρκετά σε αυτό διότι το ίδιο κάνει κι η ταινία. Για μας είναι τιμή να βλέπουμε μια ιταλική ταινία κι όχι όποια κι όποια αλλά του ΤΖΑΝΙ ΑΜΕΛΙΟ- θα τα πω παρακάτω και για αυτόν-κι οι τίτλοι να σε ξαφνιάζουν…Ξεκινούν με το τραγούδι της αξέχαστης «μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες»…, ο θεατής αποσβολώνεται , και βλέπει να παίζει ΟΛΟΚΛΗΡΟ το τραγούδι όσο διαρκούν οι τίτλοι αρχής. Οι οποίοι είναι καμωμένοι με τον πολύ παλιό κι «ορθόδοξο» τρόπο, να είναι σε ένα πλαίσιο, να τους συνοδεύει μουσικό θέμα κι ύστερα να αρχίζει η ταινία.
Pantimo
..Αν κι εδώ εμπλέκεται πάλι το.. Βέλγιο, που ουδέποτε επισήμως αναλαμβάνει . Στην περίπτωση της Βρεττανής Αγκαθα Κρίστι ο επινοημένος ήρωας της, ο πολύς Ηρακλής Πουαρώ, είναι Βέλγος, στη δε περίπτωση του Γάλλου επιθεωρητή Μαιγκρέ, Βέλγος είναι ο «μπαμπάς» του , ο συγγραφέας ΖΩΡΖ ΣΙΜΕΝΟΝ.
Pantimo
Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για «ισπανικό» καλοκαίρι μια κι η μοίρα των ταινιών της συγκεκριμένης χώρας και προπαντός ΓΛΩΣΣΑΣ θέλει τα έργα της να κάνουν ως επί το πλείστον καριέρα στην Ελλάδα , κατά η θερινή σαιζόν.. Ωστόσο το συγκεκριμένο δεν είναι ακριβώς «ισπανικό», είναι στη βάση του αργεντίνικο, ωστόσο οι συμπαραγωγές μεταξυ των χωρών κυρίως λόγω γλώσσας, ενίοτε ενιαιοποιούν..
Pantimo
Και προχωράμε, στο ότι είναι η ταινία που ΣΑΡΩΣΕ ΤΑ «GOYA», τα βραβεία της ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, κερδίζοντας ΕΞΙ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Χαβιέρ, μοντάζ και μουσικής) σε σύνολο ΕΙΚΟΣΙ Υποψηφιοτήτων. Κι είναι κι η ταινία που εκτόπισε όχι μόνο στα «Goya» αλλά και στην υποβολή για το Διεθνές Οσκαρ την ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ «Παράλληλες μητέρες», φτάνοντας, όμως, μέχρι τη «short list» των 15 κι όχι την 5άδα των υποψηφίων.