Σάστισα με την ταινία. Δεν ξαφνιάστηκα, ωστόσο. Σάστισα με την επιβεβαίωση. Με το ότι παντού ΠΛΗΝ ΕΛΛΑΔΟΣ οι κινηματογραφικές σπουδές ξεκινούν από το σενάριο και περιστρέφονται γύρω από αυτό. Κι ακολουθεί η παραγωγή και μέσα από αυτά αναδύεται κι η σκηνοθεσία η οποία είναι γενική έννοια αλλά και πολύ συγκεκριμένη.

….Και για την υποτιμημένη από θεωρητικούς του auter-ισμού, συμβολή των ΣΕΝΑΡΙΩΝ στη nouvelle vague. Και γενικότερα στην υποτίμηση του σεναρίου, αφού όλα είναι του….auteur δηλαδή του σκηνοθέτη. Κούνια που τους κούναγε…Όπως λέει κι ο λαός μας.

Δεν είναι καθόλου μεμπτό αυτό που προτάσσω στον τίτλο κι αντιστρατευόμουν ανέκαθεν εκείνους τους κριτικούς που εξ ορισμού ειρωνεύονταν ο,τιδήποτε είχε να κάνει με ελληνικό φολκλόρ ,ελληνικές διακοπές, νησιά κλπ. Εκτός αν ο σκηνοθέτης ήταν του commando piazza τους…….Τότε εύρισκαν άλλες δικαιολογίες για να καλύψουν τη δική τους ασυνέπεια..

Για την ταινία αυτή , είχα γράψει στα οσκαρικά αφιερώματα του PANTIMO.GR! Τώρα που κυκλοφόρησε στις αίθουσες, τα ξανακοίταξα , με κάλυπταν πλήρως και τα μοντάρισα σε ενιαίο θέμα. Δεν χρειάστηκε τίποτα να συμπληρώσω. Τόσο για το ποια και τι είναι η ταινία όσο και για την προσωπική δουλειά του σκηνοθέτη ΤΟΜΑΣ ΒΙΝΤΕΝΜΠΕΡΓΚ, που κατάφερε να διεισδύσει και στην 5άδα της ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ως αναγνώριση-επισήμανση της ιδιαίτερης, προσωπικής δουλειάς του. Πάνω στο θέμα και στον προσωπικό χειρισμό του θέματος που επέλεξε. Με όλα τα …τμήματα της Πανεπιστημιακής Σχολής Κινηματογράφου της Κοπεγχάγης, να δίνουν το παρόν τους ως σπουδές και γνώσεις, συντονισμένα πλήρως από τον σκηνοθέτη και με τις δικές τους πρωτοβουλίες να επιστρέφονται σε αυτόν.