Pantimo
Εχει συγγένειες η κωμωδία αυτή με «Το σωφεράκι». Μόνο που η εν λόγω του ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ είναι αυτή που προηγήθηκε έναντι της άλλης του Γιώργου Τζαβέλλα, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτε περισσότερο πέρα από τη μελέτη ενός είδους και μιας εποχής.
Pantimo
Αυτό ήταν το εκπληκτικό που είχε συμβεί με την ΩΝΤΡΕΫ ΧΕΠΜΠΟΡΝ σε αυτή την ταινία κι έτσι εκτινάχθηκε με τη μία στους Εφτά Ουρανούς. Μπόρεσε να είναι από τη μια η Πριγκίπισσα , όπως την όριζε το σενάριο, κι από την άλλη, να πάρει πάνω της τη νέα εποχή και να γίνει το κορίτσι του ’50, να φτιάξει ένα πρότυπο, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ, κι όχι αυθαίρετα, με το οποίο ταυτίστηκαν τα κορίτσια του 50 σε όλη την υφήλιο, στο νέο τύπο κοπέλας που γεννιόταν, στη νέα εποχή, αμέσως μετά τον πόλεμο, που ξεκίναγε η αποκατάσταση….
Pantimo
Είναι μια ταινία που όταν θέλω να μιλήσω για αυτήν, με κάνει να αισθάνομαι κουραστικός, σχολαστικός. Διότι αυτά που θαυμάζω πάνω της με σπρώχνουν στις εξειδικεύσεις και να μιλήσω τη γλώσσα τους.
Pantimo
Πάμε πίσω στο 1946. Νοερά ας ταξιδέψουμε. Είναι κάτι που το κάνω σε κάθε φιλμ, σε κάθε θεατρικό έργο, σε κάθε μυθιστόρημα, σε κάθε ανάγνωσμα. Μεταφέρομαι με το νου στην εποχή που γράφτηκε ή που γυρίστηκε και προσπαθώ να επικοινωνήσω με ένα βαθύτερο τρόπο με τα έργα χάρη στη βοήθεια που μου παρέχουν τα γενέθλια. Αυτό με βοηθά να τα αντιλαμβάνομαι καλύτερα. Και προσπαθώ να μεταδίδω αυτές τις πληροφορίες και στους αναγνώστες-θεατές διότι έτσι θα αντιληφθούν καλύτερα τί σήμανε ένα έργο στον Ενεστώτα του παρά στο τι λένε κάποιοι μετά από χρόνια που ασχολήθηκαν με αυτό, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη ΧΡΟΝΟ και ΤΟΠΟ, τις ΒΑΣΕΙΣ των ΡΙΖΩΝ για τα ΕΡΓΑ.
Pantimo
Το να αρχίσουμε να λέμε για την «Barbie» ποιος ο λόγος να ασχοληθούν μαζί της, δεν είναι ερώτηση της κριτικής αλλά της λογοκρισίας. Δεν υπάρχει [περιορισμός ούτε στα θέματα. Με ό,τι επιθυμεί ,ασχολείται ο καθένας. Και το κάθε έργο κρίνεται με βάση την καλλιτεχνική διαχείριση του θέματος, αναλόγως, φυσικά, με το Είδος.
Pantimo
Είναι τα τρία βασικά στοιχεία συνύπαρξης που δίνουν την ΠΝΟΗ σε αυτή την ταινία, κι ας είναι απροσδιόριστη.
Pantimo
Για τον ΤΟΜ ΚΡΟΥΖ ο τίτλος , ο οποίος είναι κι ο κερδισμένος της υπόθεσης κι εχω να πω πολλά επ’ αυτού.
Pantimo
Αυτό που δίνει στο συγκεκριμμένο φιλμ την ΑΠΕΡΑΝΤΗ γοητεία του είναι το πως σκηνοθετείς μια ντίβα. Κι είναι ‘ένα μάθημα, για όποιον αγαπά το σινεμά και τα μυστικά εκείνα που αντί να απομυθοποιούν, ερεθίζουν, γοητεύουν, συναρπάζουν, συγκινούν
Pantimo
Όταν το 1943 ο ΛΟΥΙΣ ΜΠ.ΜΑΓΙΕΡ κάλεσε στο γραφείο του την ΤΖΟΑΝ ΚΡΩΦΟΡΝΤ να της ανακοινώσει τη λήξη της συνεργασίας τους, η Κρώφορντ γύρισε και του είπε (κι αυτό είναι γεγονός!!!!!) «ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΕΦΕΡΕΣ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ;». Και συνέχισε: (Επίσης γεγονός): Ξέρεις ότι εγώ εδώ και χρόνια στα φέρνω, όπως και να έχει, οπότε επαναπαύεσαι και τα καλά σενάρια τα έχεις για τις άλλες, που χωρίς σεναριο δεν θα μπορούσαν να σταθούν. Εγώ επειδή κατάφερα και στάθηκα , έρχεσαι τώρα και μου λες ότι δεν αποδίδω πιά για τη «Μέτρο» και θέλεις να με διώξεις»
Από όλη αυτή την ιστορία που διαβάζεται ως ενδιαφέρον κουτσομπολιό, εγώ από την πρώτη στιγμή κράτησα αυτή τη μία φράση: «ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΕΦΕΡΕΣ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ;» Διοτι όσο δημοφιλής και να είναι ενας ηθοποιός, όσο κι αν ξέρει τους κανόνες του publicity μια σταρ , όσο κι αν απολαμβάνει δημοτικότητας ,κάποια στιγμή αυτά θα μαραθούν αν δεν θα υπάρχει από κάτω ένα σενάριο που να την ανανεώνει και να την στηρίζει.
Αυτό ήταν το μεγάλο παράπονο της Κρώφορντ απέναντι στην εταιρία και στον Μάγιερ προσωπικά, από όταν ανέλαβε όλες τις εξουσίες μετά το θάνατο το Ερβιν Θάλμπεργκ ο οποίος τα καλά σενάρια τα κράταγε για την αγαπημένη του σύζυγο, ΝΟΡΜΑ ΣΗΡΕΡ. Μετά ο Μάγιερ τα μοίραζε σε άλλες, για να τις φτιάξει ενώ την Κρωφορντ τη θεωρούσε δεδομένη. Μεχρι τη νεοαφιχθείσα από Αγγλία ΓΚΡΗΡ ΓΚΑΡΣΟΝ, της έδινε όλα τα καλά σενάρια, ενώ η Κρωφορντ παρακαλαγε για τη «Μαντάμ Κιουρί» κι εκείνος το έδωσε κι αυτό στη Γκάρσον, όπως και πολλά άλλα που της απέφεραν και Oscar .