Pantimo
Μου πήρε πολλή ώρα να αποδώσω σε τίτλο το περιεχόμενο της ταινίας του ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ από το βιβλίο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ ώστε να ξέρει ο θεατής τι ακριβώς πρόκειται να δει και να μη νομίσει άλλα κι άλλα. Μη νομίσει ότι θα δει «το μινόρε της αυγής» του Μεσθεναίου ή το «Ρεμπέτικο» του Φέρρη με πρωταγωνιστή αυτή την φορά τον Βασίλη Τσιτσάνη.
Pantimo
Τώρα που έρχεται και σε μας.. Στην Αμερική συνέβη νωρίτερα… Ήρθε η ώρα να εκφράσει κι ο κινηματογράφος ένα πρωτόγνωρο κοινωνικό πρόβλημα που έχει δρόμο μπροστά του…
Pantimo
Βρισκόμαστε ενώπιον «φαινομένου»; Όπως το βάφτισαν οι πάροχοι «βύσματος»; Για την περίπτωση της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη ο λόγος, που ανήκει κι αυτή στην ίδια σχολή με τον Λάνθιμο αν και δεν είμαι σίγουρος γι αυτό. Ωστόσο, ας πάμε να δούμε τι λέει και το έργο, ή μάλλον ΤΙ είδαμε στο έργο.
Pantimo
Δεν την είχα δει την ταινία στην Α’ Προβολή της, την είχα αφήσει για τα «συνοικιακά». Την είδα τώρα, με αφορμή την υποψηφιότητα του ΠΟΛ ΝΤΑΝΟ από τα SPIRIT AWARDS. Τελικά, ήταν θέμα ενστίκτου και δεν με είχε «γελάσει».
Pantimo
Διότι δικό τους είναι το ΣΕΝΑΡΙΟ, και μάλιστα το έγραψαν σε συνεργασία με τον ΜΑΤ ΤΣΑΡΜΑΝ, σεναριογράφο της «ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΣΟΥΙΤΑΣ». Όχι τίποτε άλλο μα επειδή οι επικρίσεις είναι περί «ψυχροπολεμικού» κλπ, άρα περί του περιεχομένου. Οπότε ο Σπίλμπεργκ σε τι ακριβώς βάλλεται; Στο ότι δεν ξέρει να σκηνοθετεί;
Pantimo
Κάπως διαφορετικά αντιλαμβάνονται πολλοί την ταινία που κερδίζει τον «Χρυσό Φοίνικα», κάπως αλλιώτικα, επίσης, έχουν οριοθετήσει πολλοί τον ΖΑΚ ΟΝΤΙΑΡ ως auteur, και φυσικά επικρατεί απόλυτη σύγχυση σε πάρα πολλούς σχετικά με την έννοια της «κάθαρσης» χωρίς να υποπτεύονται τούτοι οι πολλοί ότι αυτή επιτυγχάνεται όχι μόνο με την ΤΙΜΩΡΙΑ αλλά και με τη ΔΙΚΑΙΩΣΗ του ήρωα.
Pantimo
Η οποία ανήκει στο ΣΙΝΕΜΑ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ, που αφενός είναι το σινεμά που αγαπώ, κι αφετέρου με χαροποιεί το γεγονός πως παρατηρώ νεαρούς Ελληνες σκηνοθέτες να σπάνε το ταμπού του φόβου που έχει καλλιεργηθεί απέναντι στο είδος και να βγαίνουν να κολυμπήσουν στα βαθιά νερά του.
Pantimo
Κι αναρωτιέμαι για το αν έχουν κινηματογραφική αξία και προπαντός κινηματογραφική σημασία τα όσα λένε, με τον τρόπο που διατυπώνονται.
Pantimo
Είναι κρίμα αυτή η ταινία να φύγει έτσι από τις αίθουσες επειδή οι δύο πρώτες εβδομάδες δεν ήσαν αρκετές ώστε να προσέλθει ο κόσμος ο πολύς για τον οποίο και προορίζεται. Όταν όμως από την αίθουσα αυτοί οι λίγοι που φεύγουν δηλώνουν εκστασιασμένοι κι η συγκίνηση τους δεν κρύβεται, τότε, πολύ απλά η ταινία αυτή έχει δύναμη αλλά καύσεως βραδείας. Μια ταινία με τέτοιες αντιδράσεις κοινού, έστω κι αν είναι περιορισμένο αριθμητικά, ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙΣ!
Pantimo
Μια στάση στην β’ προβολή για τα έργα που χάσαμε όταν προβλήθηκαν στην α’ .Ένα από αυτά είναι το «Η ΡΙΚΥ ΚΑΙ Η ΡΟΚ» που το αφήσαμε υπέρ κάποιων άλλων που μας τράβηξαν περισσότερο κι άς έπαιζε η ΜΕΡΥΛ ΣΤΡΗΠ. Άλλωστε, όπως έχω εξηγήσει κατ'επανάληψη, τα έργα πρέπει να έχουν διάρκεια