Pantimo
Επίσημη υποβολή της ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ για τα ΟΣΚΑΡ τα περσινά, στα ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ (του 2015) πήρε υποψηφιότητα στην κατηγορία του ΣΕΝΑΡΙΟΥ.
Pantimo
Μιλώ για τη βραζιλιάνικη ταινία που παίζεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα και δεν έχει τη διαφήμιση που έχουν άλλες. Όμως, μια επίσκεψη θα άξιζε τον κόπο.
Pantimo
Είναι ένα «ΘΑΥΜΑ ΦΟΡΜΑΛΙΣΜΟΥ», όπως θα έγραφαν κάτι παλαιοί κριτικοί, αλλά η υπόλοιπη ταινία….. «ελέγχεται». Μόνοι σίγουροι κερδισμένοι οι θαυμαστές της ΖΥΛΙΕΤ ΜΠΥΝΟΣ.
Pantimo
Ειδικώς, όταν διαβάζονται ή ακούγονται «ωσαννά», χωρίς να εξηγούνται, χωρίς να προσδιορίζονται παρά διατυπώνονται με γενικότητες κι auter-ίστικα κλισέ, ε, είναι μοιραίο να ακουστούν γκρίνιες.
Pantimo
Θα τολμούσα να πω ότι είναι από τις ξεχωριστές ταινίες που έχω δει στη φετινή σαιζόν, μία από τις δύο- τρεις καλύτερες. Και να σκεφτείτε ότι δεν είμαι θαυμαστής του συνόλου των ταινιών του ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΟΖΟΝ. Ευτυχώς, όμως, δεν είμαι κι οπαδός της θεωρίας του auteur.
Pantimo
Περίεργα συναισθήματα μου γέννησε η ταινία αυτή του ΖΑΝΓΚ ΓΙΜΟΥ, που τον εκτιμώ πολύ ως σκηνοθέτη κι ως ανήσυχη φύση, που ξέρει να φτιάχνει σινεμά υψηλής μαεστρίας και συγχρόνως να έχει έλθει πολλές φορές σε σύγκρουση με τις επίσημες αρχές της Κίνας, για τα «απαγορευμένα» θέματα που άγγιζε.
Pantimo
Αυτό αισθανόμουν από τα πρώτα κιόλας πλάνα της ταινίας και ειλικρινά ΖΗΛΕΨΑ που δεν βρισκόμουν στην ηλικία στην οποία πραγματικά απευθύνεται. Και σκέφτηκα πως αν ήμουν μικρός κι έβλεπα αυτή την ταινία και μετά διάβαζα για αυτήν τίποτε «ξινίλες», ειλικρινά σας μιλάω, θα γινόμουν "κριτικός" όταν θα μεγάλωνα, για να ... "εκδικηθώ"
Pantimo
Ο ΠΕΔΡΟ ΑΛΜΟΔΟΒΑΡ είναι ΕΔΩ, είναι ΑΚΜΑΙΟΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ, ΕΥΦΑΝΤΑΣΤΟΣ, ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ και πληροφορηθήκαμε ότι η ΙΣΠΑΝΙΑ επέλεξε την «ΧΟΥΛΙΕΤΑ» να την εκπροσωπήσει και στα ΟΣΚΑΡ .
Pantimo
Με σχετική καθυστέρηση γράφω για την ταινία διότι η έξοδος της στις αίθουσες συνέπεσε με το ταξίδι μου στην Κούβα κι όταν επέστρεψα βρισκόταν ήδη στη δεύτερη εβδομάδα της… Κι όταν την είδα, έμεινα ενεός- που λένε.. Αφωνος!
Pantimo
Θα μπορούσα να έδινα και τον τίτλο «ΩΡΙΜΑΝΣΕΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ». Μια κι είχα αναφερθεί περί «ωρίμανσης» στην περίπτωση του Κριστιάν Μουντζίου με την «Αποφοίτηση». Ο Παρκ Τσαν Γουκ όμως είναι «άλλη» περίπτωση κι η «ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ» άλλου επιπέδου ταινία!