Κριτικές (1030)
Pantimo
Μετά τα βραβεία της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Ακαδημίας Κινηματογράφου, νομίζω ότι καλά αρχίσαμε κοιτάζοντας προς τα επόμενα. Το «SUNTAN» του ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ σε σενάριο του ίδιου και του ΣΥΛΛΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ είναι πολύ καλή περίπτωση κι εκτός των άλλων διαθέτει και μια ΜΕΓΑΛΗ πρωταγωνιστική ερμηνεία από τον ΜΑΚΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ.
Pantimo
Πολύ ταλαιπωρημένος όρος αυτός περί «έργων Τέχνης», ειδικά στον κινηματογράφο. Καταρχάς, ο κινηματογράφος είναι ΤΕΧΝΗ έτσι κι αλλιώς, και κάθε έργο του είναι ή καλό ή μέτριο ή κακό δείγμα αυτής της Τέχνης. Όμως, υπάρχουν κι έργα που γίνονται πραγματικά όχι για κάποιο ειδικό σκοπό που τα ορίζει ως «καλλιτεχνικά» αλλά ΑΠΟ κάποια ειδική ανάγκη. Τότε, αυτά τα έργα αυτονομούνται και σφετερίζονται δικαίως τον όρο «Τέχνη». Τέτοια περιπτωσάρα είναι αυτό το φιλμ του Κολομβιανού ΣΙΡΟ ΓΚΙΕΡΑ(ούτε «Θίρο», διότι δεν είναι Καστιλιάνος, ούτε Γκουέρα διότι δεν είναι Ιταλός), που ήταν υποψήφιο (δηλαδή στην πεντάδα- όχι απλώς υποβολή από τη χώρα του) για το Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.
Pantimo
«Η ΕΒΙΤΑ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΠΙΑ ΕΔΩ» (Eva no duerme): ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ , ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ «ΛΙΓΟ», ΠΟΛΥ «ΛΙΓΟ»…
Διαβάζεις την υπόθεση και σου λέει πως το 1955, το ταριχευμένο πτώμα της Εβίτα Περόν, εξαφανίστηκε, πως οι κινηματίες κι οι πραξικοπηματίες και λοιποί που ακολούθησαν την ιδιότυπη δικτατορία του Περόν, θέλησαν να εξαφανίσουν κάθε ίχνος από τη λαοπρόβλητη Εβίτα , ότι κάποια στιγμή το «πτώμα» εντοπίστηκε στο Βατικανό και τελικώς επέστρεψε στη χώρα με τιμές μόλις το 1974 για να θαφτεί σαν να επρόκειτο όχι για Πρώτη Κυρία αλλά για .. Βασίλισσα. Το διαβάζεις και λες «ωραίο μου φαίνεται»
Pantimo
Το concept, η συνταγή- να το πούμε έτσι, είναι παλιά. Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Στη δική μου παιδική ηλικία υπήρχε το «Ζορρό εναντίον Μασίστα», στην πιο παλιά, πριν γεννηθώ, υπήρχαν περιπτώσεις του τύπου «Ο Αμποτ κι ο Κοστέλο συναντούν τον Αόρατο Ανθρωπο». Μόνο που εκείνα, είχαν πλάκα.
Pantimo
Ελληνο-γερμανική συμπαραγωγή, κυρίως γερμανική από πλευράς σκηνοθέτη ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΤΣΟΥΜΠΕΡΤ και σεναριογράφων, δίνει μια καλή εικόνα και μια καλή προοπτική περί ελληνο-ευρωπαικών συμπαραγωγών για τις οποίες θεωρητικά δηλώνω ΥΠΕΡ.
Pantimo
O χαρακτηρισμός «Too British» θα αρκούσε για να τα δικαιολογήσει όλα μέσα στο φιλμ θετικά, να τα δικαιολογήσει κι αρνητικά. Η πρώτη περίπτωση , η θετική, θα εκθείαζε το βρετανικό χιούμορ, το βρετανικό θέατρο, τη βρετανική νοοτροπία. Η δεύτερη, η αρνητική θα έλεγε «τι να κάνουμε; Έτσι είναι οι Εγγλέζοι». Οπότε , και το αρνητικό, θα κατέληγε θετικό. Αυτό κι αν είναι … TOO BRITISH
Pantimo
Για την ταινία δεν είχα γράψει στην κανονική προβολή της, ήταν κι η περίοδος των Οσκαρ, την άφησα για αργότερα. Μοιραία θα «ανακαλυφθεί» στη λεγόμενη «β’ προβολή» που στις μέρες μας δεν λέγεται υποχρεωτικώς «συνοικία»….
Pantimo
Τον ΤΟΜΠΙΑΣ ΛΙΝΤΧΟΛΜ τον έχω θαυμάσει ως τώρα ως σεναριογράφο. Δικό του ήταν το «ΚΥΝΗΓΙ» (σε συνεργασία με τον Τόμας Βίντενμπεργκ), δικό του κι η «ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ», δικό του και το σήριαλ «BORGEN» (όχι όλα τα επεισόδια) που έδειχνε η ΕΡΤ. Τώρα τον θαύμασα κι ως σκηνοθέτη αν κι η σκηνοθεσία έχει να κάνει πλήρως με το σενάριο που είναι και πάλι δικό του.
Pantimo
Το λέω αυτό επειδή δεν έγραψα για την ταινία όταν ξεκίνησε, να, όμως, που συνεχίζεται κι όπως έχω σημειώσει σε άρθρα αυτού του site, από την πρώτη ώρα που το δημιούργησα, οι ταινίες χρειάζονται και παρακάτω την τόνωση και δεν εξαντλούνται την πρώτη Πέμπτη που κυκλοφόρησαν στους κινηματογράφους.
Pantimo
Όταν ακούμε για Βάσκους, ο νους μας τρέχει στην …ΕΤΑ, την αυτονομιστική τους οργάνωση. Τίποτε άλλο για αυτούς δεν ξέρουμε, εκτός αν έχουμε ταξιδέψει στα μέρη τους. Το σινεμά λοιπόν μας δίνει μια ευκαιρία να τους γνωρίσουμε ως ανθρώπους. Κι η ΙΣΠΑΝΙΑ αποφάσισε να στείλει φέτος στα Οσκαρ αυτή την ταινία, κι όχι μια καθαρόαιμη ισπανική με καστιλιάνικη διάλεκτο, την επίσημη γλώσσα της Ισπανίας. Κι αυτό που βλέπουμε είναι μια «αποκάλυψη» συναισθημάτων, νοοτροπιών κι επαφής με ένα κόσμο που δεν ξέραμε. Εκφρασμένη στη δική τους γλώσσα. (αν και στην Ευρώπη τα ντουμπλάρουν οπότε τι θα μείνει από αυτό δεν γνωρίζω…)